Τουρκική Ναύτεξ 60/2026: Διοικητική κατάληψη του Αιγαίου και ευθεία παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου

Η τουρκική Ναύτεξ 60/2026 συνιστά μία από τις σοβαρότερες θεσμικές προκλήσεις που έχει δεχθεί η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες. Με αυτήν, η Τουρκία δεσμεύει για χρονικό διάστημα δύο ετών εκτεταμένες θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου, οι οποίες:

• βρίσκονται εντός ελληνικής κυριαρχίας ή δικαιοδοσίας,

• υπάγονται στην ελληνική περιοχή ευθύνης έκδοσης NAVTEX,

• και αφορούν περιοχές εντός του Ελληνικού FIR Αθηνών.

Η πράξη αυτή δεν έχει μόνο πολιτικό χαρακτήρα· αποτελεί ευθεία παραβίαση θεμελιωδών κανόνων του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και της Αεροναυτιλίας.

1. Παραβίαση της UNCLOS (Σύμβαση του Montego Bay)

Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS, 1982) προβλέπει:

• Άρθρο 2: πλήρη κυριαρχία του παράκτιου κράτους επί της χωρικής θάλασσας.

• Άρθρα 56 και 77: αποκλειστικά κυριαρχικά δικαιώματα του παράκτιου κράτους σε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

• Άρθρο 89: απαγόρευση άσκησης κυριαρχίας από άλλο κράτος σε ανοικτή θάλασσα.

Η Τουρκία, μολονότι δεν έχει κυρώσει την UNCLOS, δεσμεύεται από τις διατάξεις της ως εθιμικό διεθνές δίκαιο (customary international law).
Η μονομερής δέσμευση περιοχών στο Αιγαίο για διετία συνιστά προσπάθεια άσκησης λειτουργικής κυριαρχίας σε ξένη θαλάσσια δικαιοδοσία.

2. Παραβίαση SOLAS & IMO – παράνομη χρήση συστήματος NAVTEX

Το σύστημα NAVTEX λειτουργεί βάσει:

• της Σύμβασης SOLAS (Safety of Life at Sea),

• και των κανονισμών του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO).

Σύμφωνα με τους κανονισμούς:

Κάθε κράτος έχει δικαίωμα έκδοσης NAVTEX μόνο εντός της καθορισμένης περιοχής ευθύνης του.

Η Ελλάδα είναι διεθνώς αναγνωρισμένη ως αρμόδια για την περιοχή του Αιγαίου, με σταθμό στο Ηράκλειο Κρήτης.

Η τουρκική Ναύτεξ:

• εκδόθηκε εκτός περιοχής ευθύνης της Τουρκίας,

• δεσμεύει περιοχές που δεν της ανήκουν,

• και παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές σύστημα ασφάλειας ναυσιπλοΐας.

3. FIR Αθηνών – παραβίαση ICAO & αεροναυτιλιακής δικαιοδοσίας

Το Αιγαίο υπάγεται στο FIR Αθηνών, όπως έχει καθοριστεί από τον ICAO (Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας) ήδη από το 1952.

Η δέσμευση περιοχών μέσω στρατιωτικών δραστηριοτήτων:

• εντός FIR Αθηνών,

• χωρίς συντονισμό με την ελληνική ΥΠΑ,
  συνιστά παραβίαση διεθνούς αεροναυτιλιακής αρμοδιότητας.

4. Διάρκεια δύο ετών: καταστρατήγηση της έννοιας NAVTEX

Οι NAVTEX προορίζονται για:

• προσωρινές δραστηριότητες,

• περιορισμένης χρονικής ισχύος,

• και σαφώς προσδιορισμένες.

Η δέσμευση περιοχών για δύο έτη:

• αλλοιώνει τον χαρακτήρα του μέτρου,

• και μετατρέπει τη Ναύτεξ σε εργαλείο de facto διοίκησης θαλάσσιου χώρου.

5. Η σιωπή της Ελλάδας ως νομικό ρίσκο

Στο διεθνές δίκαιο ισχύει η αρχή:

«Qui tacet consentire videtur»
(Όποιος σιωπά, θεωρείται ότι συναινεί)

Η απουσία άμεσης:

• αντί-Ναύτεξ,

• ρηματικής διακοίνωσης,

• και καταγγελίας σε IMO, ICAO, ΟΗΕ,

δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο ανοχής.

6. Το ενδιαφέρον του Ισραήλ

Το γεγονός ότι το Ισραήλ παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Σε ένα περιβάλλον ενεργειακών αγωγών, στρατηγικών διαδρόμων και θαλάσσιας ασφάλειας, η αποσταθεροποίηση του Αιγαίου δεν είναι τοπικό ζήτημα, αλλά περιφερειακός κίνδυνος.

Η Ναύτεξ 60/2026 δεν είναι απλή πρόκληση.
Είναι νομική, θεσμική και γεωστρατηγική επίθεση.

Και η μη αντίδραση δεν είναι ουδετερότητα.
Είναι επικίνδυνη αποδοχή τετελεσμένων.

newsroom

pellain.com