Η πολιτική ρήση «με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας» ως μετα-ηθικό δικαιϊκό δόγμα!

Γράφει o

Καθ. Αλέξιος Π. Παναγόπουλος

Το Διεθνές Δίκαιο, οι πόλεμοι, η δημογραφική αποδόμηση και η διακυβέρνηση των Λαών, εξετάζεται με τη παρούσα επιστημονική παρέμβαση για τη κατάχρηση του επιχειρήματος «είμαστε με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας» στον σύγχρονο διεθνή λόγο, υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου, της επιλεκτικής εφαρμογής των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και των πραγματικών συνεπειών στους λαούς.

 Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις δημογραφικές επιπτώσεις πολέμων, κυρώσεων και αναγκαστικών μετακινήσεων πληθυσμών, καθώς και στον ρόλο αυτών των εξελίξεων στη διαμόρφωση ενός ευάλωτου, αποδομημένου κοινωνικού σώματος, ιδίως στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

1. Η Ιστορία ως υποκατάστατο δικαίου.

Η πολιτική επίκληση της «σωστής πλευράς της Ιστορίας» αντικαθιστά ολοένα και συχνότερα:

το διεθνές δίκαιο,

τη νομική αιτιολόγηση χρήσης βίας,

και την αρχή της λογοδοσίας.

Το διεθνές σύστημα, όμως, θεμελιώνεται στον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και όχι σε ηθικοϊστορικές προβλέψεις (Άρθρο 2§4 – απαγόρευση χρήσης βίας, Άρθρα 39–42 – συλλογική ασφάλεια). Όπου το δίκαιο υποχωρεί, η Ιστορία εργαλειοποιείται.

2. Πόλεμοι, κυρώσεις και πληθυσμιακή απομείωση.

Η σύγχρονη εμπειρία αποδεικνύει ότι οι μεγάλοι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί επιφέρουν συστηματική απομείωση πληθυσμών, μέσω:

άμεσων στρατιωτικών συγκρούσεων (Ουκρανία, Μέση Ανατολή),

έμμεσων συνεπειών κυρώσεων (υγεία, διατροφή, οικονομική κατάρρευση),

διάλυσης κρατικών δομών (Ιράκ, Λιβύη, Συρία),

μαζικής προσφυγοποίησης.

Οι πρακτικές αυτές δεν παραβιάζουν μόνο το jus in bello, αλλά αλλοιώνουν μακροπρόθεσμα τη δημογραφική ισορροπία ολόκληρων περιοχών.

 Οι λαοί δεν «κρίνονται από την Ιστορία».

 Οι λαοί αποδεκατίζονται από λάθος πολιτικές αποφάσεις.

3. Μετακίνηση πληθυσμών ως δομικό φαινόμενο διακυβέρνησης.

Οι μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών δεν είναι τυχαίο ή παροδικό φαινόμενο. Αποτελούν:

άμεση συνέπεια πολέμων χωρίς νομική νομιμοποίηση,

αποτέλεσμα αποτυχίας εφαρμογής ψηφισμάτων ΟΗΕ (π.χ. Παλαιστίνη, Κύπρος),

εργαλείο αποσυμπίεσης διεθνών κρίσεων εις βάρος τρίτων χωρών.

Η Σύμβαση της Γενεύης (1951) προστατεύει τον πρόσφυγα,

αλλά δεν νομιμοποιεί τη μόνιμη αποσταθεροποίηση κοινωνιών υποδοχής.

4. Ευρώπη: δημογραφική κόπωση και πολιτική ευκολία.

Η Ευρώπη εισέρχεται σε φάση:

γήρανσης πληθυσμού,

υπογεννητικότητας,

αποδυνάμωσης κοινωνικής συνοχής.

Η απουσία συνεκτικής δημογραφικής πολιτικής οδηγεί σε:

άναρχη μετακίνηση πληθυσμών,

δημιουργία παράλληλων κοινωνικών δομών,

αποπολιτικοποίηση των γηγενών πληθυσμών.

 Ένας κοινωνικά κατακερματισμένος πληθυσμός

 είναι ευκολότερα διαχειρίσιμος,

 αλλά δυσκολότερα δημοκρατικός.

5. Ελλάδα: δημογραφικό ζήτημα και κρατική αντοχή.

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ταυτόχρονα:

δραματική μείωση γεννήσεων,

φυγή νέων (brain drain),

πίεση μεταναστευτικών ροών.

Χωρίς εθνική δημογραφική στρατηγική:

υπονομεύεται η κοινωνική συνοχή,

εξασθενεί η πολιτική κυριαρχία,

και μετατρέπεται το κράτος σε διαχειριστή πληθυσμών αντί για εγγυητή πολιτών.

Το ζήτημα δεν είναι εθνοτικό.

Είναι θεσμικό, πολιτειακό, δημοκρατικό και υπαρξιακό.

6. Το τελικό τίμημα: οι Λαοί.

Από την Κύπρο έως την Παλαιστίνη,

από την Ουκρανία έως την Αφρική και τη Μεσόγειο:

οι Ελίτ του Δυτικού Συνασπισμού ενώ μιλούν για Ιστορία,

οι λαοί πληρώνουν με ζωές, εκτοπισμό και δημογραφική συρρίκνωση.

Η Ιστορία δεν τιμωρεί κράτη.

Τιμωρεί κοινωνίες όταν το δίκαιο αντικαθίσταται από αφήγημα.

Συμπέρασμα.

Η «σωστή πλευρά της Ιστορίας» δεν είναι επιστημονική κατηγορία.

Είναι πολιτικό σύνθημα.

Η μόνη βιώσιμη πλευρά είναι:

ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου,

η προστασία των λαών,

η δημογραφική και κοινωνική βιωσιμότητα των κρατών.

Χωρίς αυτά, η Ιστορία και ο ιστορικός του μέλλοντος δεν θα δικαιώσει κανέναν.

Θα καταγράψει απλώς το ποιοι αποφάσισαν και ποιοι πλήρωσαν!

Καθ. Αλέξιος Π. Παναγόπουλος
Ακαδημαϊκός (Academician Prof. DDDr.  Dr.Habil.)
PhD Νομικών & Πολιτικών Επιστημών
PhD Βιοηθικής
PhD Θεολογίας
Post-Doc Studies (Νομικών, Βιοηθικής, Θεολογίας).
Dr. Habil. του Δικαίου – Διπλωματούχος Υφηγητής.
Πτυχιούχος Ιστορίας/Φιλολογίας, Θεολογίας και Νομικής (δικηγόρος).
Καθηγητής Νομικής FPSP.  Ακαδημαϊκός τριών Ξένων Ακαδημιών τών Επιστημών:
– EASA (Ευρώπης)
– MCA (Μόσχας των επτά Σλαβικών Κρατών)
– IEAI (Ινδίας) και Συγγραφέας.

 Academician Professor ALEXIOS P.PANAGOPOULOS (DDDr. Dr.Habil.)

Academician EASA - European Academy of Sciences & Arts (Salzburg - Austria, from 5.6.2024). 

Academician MCA - International Slavic Academy oF Sciences, Culture, Education & Arts (Moscow - 7 Slavic Countries, from 26.12.2018).

Academician IEAI - International Ethical Academy of India, from 6/2024.

Professor of Political Sciences & Law.

Phd Political Sciences.

Phd Bioethics Biopsychology Medical Anthropology.

Phd Theology Religion. 

Diploma Dr. Habilitation of Law.

Post-Doc's in Law University of Belgrade, in Theology Religion University of Munchen, in Bioethics University of Patras.

Degree of Law/Lawyer, Degree of Theology, Degree of History/Philology, Degree of Music. Scholar DAAD, ΙΚΥ, etc. 

Director EPLO for BiH, MNE. Author, Poet. 

Candidate for Nobel Peace Prize 2025.