Του Παναγόπουλου Αλέξιου
Η υπόθεση του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί δεν αποτελεί ένα ακόμη μεταναστευτικό περιστατικό. Αποτελεί θεσμικό τεστ για το ελληνικό κράτος δικαίου, για τη συμμόρφωσή του προς το Σύνταγμα, το διεθνές δίκαιο και τις ίδιες του τις ιστορικές καταβολές γεωπολιτικές ευθύνες.
Ο Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, Τούρκος υπήκοος ποντιακής ελληνικής καταγωγής, δημοσιογράφος, συγγραφέας και ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διώκεται συστηματικά από το τουρκικό κράτος, λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων και της δημόσιας δράσης του υπέρ της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων και των Αρμενίων.
Πρόκειται για πρόσωπο με σαφή ιδεολογική ταυτότητα, δημόσιο λόγο και αποδεδειγμένο διωκτικό παρελθόν.
Η μεταστροφή του από τον τουρκικό εθνικισμό —στον οποίο είχε ενταχθεί ακόμη και ως δεκανέας των Ειδικών Δυνάμεων— σε υπέρμαχο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον οδήγησε σε πολιτική δίωξη και φυλακίσεις σε σωφρονιστικά καταστήματα της Τουρκίας.
Η περίπτωσή του εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο καταστολής αντιφρονούντων και μειονοτικών φωνών από το τουρκικό καθεστώς.
Παρά τα ανωτέρω, το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου απέρριψε για δεύτερη φορά το αίτημά του για χορήγηση πολιτικού ασύλου, εκθέτοντάς τον σε άμεσο κίνδυνο απέλασης στην Τουρκία. Μια τέτοια εξέλιξη δεν είναι απλώς διοικητικά αμφισβητήσιμη· είναι νομικά και θεσμικά επικίνδυνη.
Η απέλαση προσώπου που έχει υποστεί πολιτικές διώξεις και φυλάκιση λόγω φρονημάτων παραβιάζει ευθέως:
το άρθρο 2 και το άρθρο 5 του Ελληνικού Συντάγματος,
το άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,
και τη θεμελιώδη αρχή της μη επαναπροώθησης (non-refoulement) του διεθνούς δικαίου προσφύγων.
Η Ελλάδα δεν έχει απλώς νομική, αλλά και ιδιαίτερη ιστορική και πολιτειακή ευθύνη. Ένα κράτος που έχει αναγνωρίσει επισήμως τη Γενοκτονία των Ποντίων δεν μπορεί να αγνοεί την τύχη ενός Ποντίου ακτιβιστή, ο οποίος διώκεται ακριβώς επειδή υπερασπίζεται αυτή την ιστορική αλήθεια. Η θεσμική συνέπεια δεν είναι ζήτημα ιδεολογίας· είναι ζήτημα αξιοπιστίας της Δημοκρατίας και του Συντάγματος.
Η υπόθεση Γιαϊλαλί λειτουργεί ως καθρέφτης: δείχνει αν το ελληνικό κράτος επιλέγει την ουσιαστική προστασία των δικαιωμάτων ή μια στενή, γραφειοκρατική ανάγνωση του δικαίου, αποκομμένη από το πραγματικό διακύβευμα της ανθρώπινης ζωής. Συμφωνώ στις προτάσεις του έμπειρου στρατιωτικού αναλυτή κ. Σάββα Καλεντερίδη.
Η επανεξέταση της υπόθεσης, η αναστολή κάθε διαδικασίας απέλασης και η χορήγηση διεθνούς προστασίας δεν συνιστούν χάρη. Συνιστούν υποχρέωση του κράτους δικαίου. Δεν μπορεί να είμαστε γενναιόδωροι σε άλλους κι άλλους κι όχι σε ελληνικής καταγωγής Πόντιους.
*
Academician EASA - European Academy of Sciences & Arts (Salzburg - Austria, from 5.6.2024).
Academician MCA - International Slavic Academy oF Sciences, Culture, Education & Arts (Moscow - 7 Slavic Countries, from 26.12.2018).
Academician IEAI - International Ethical Academy of India, from 6/2024.
Professor of Political Sciences & Law, Fpsp Department
Phd Political Sciences.
Phd Bioethics Biopsychology Medical Anthropology.
Phd Theology Religion.
Diploma Dr. Habilitation of Law.
Post-Doc's in Law University of Belgrade, in Theology Religion University of Munchen, in Bioethics University of Patras.
Degree of Law/Lawyer, Degree of Theology, Degree of History/Philology, Degree of Music. Scholar DAAD, ΙΚΥ, etc.
Director EPLO for BiH, MNE. Author, Poet.
Candidate for Nobel Peace Prize 2025.
Member Ciesart, Camara Internacional de Escritores y Artistas - Spain
Member World Association of Jurists (WJA), Washington, USA
https://www.biblionet.gr/ Παναγόπουλος, Αλέξιος Π.

.jpg)
Δημοσίευση σχολίου