ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ-ΜΠΑΛΩΜΑΤΑ: Η Κυβέρνηση «Τρέχει» Πίσω από την Κρίση με Ψίχουλα για τον Αγρότη

Για άλλη μια φορά, η πολιτική ηγεσία επιλέγει τον δρόμο της επικοινωνιακής διαχείρισης αντί της ουσίας. 

Οι ανακοινώσεις για το 15% στα λιπάσματα και τα 16 λεπτά στο diesel δεν είναι τίποτα περισσότερο από προσωρινά «ασπιρίνες» σε έναν πρωτογενή τομέα που αιμορραγεί εδώ και χρόνια από την έλλειψη εθνικού σχεδιασμού.

Η Πολιτική της «Τελευταίας Στιγμής»

Η κυβέρνηση επικαλείται τον πόλεμο στο Ιράν για να δικαιολογήσει την αδράνειά της, όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική:

• Απουσία Πρόληψης: Αντί να έχουν θωρακίσει το ενεργειακό κόστος και την παραγωγή εγχώριων λιπασμάτων εγκαίρως, αναλώνονται σε δίμηνες επιδοτήσεις που θα εξατμιστούν πριν καν φτάσουν στην τσέπη του παραγωγού.

• Μπαλώματα στην Αντλία: Τα 16 λεπτά στο diesel είναι κοροϊδία όταν το κόστος παραγωγής έχει εκτιναχθεί κατά 40% και 50%. Είναι μια προσπάθεια να «εξαγοράσουν» την ηρεμία των αγροτών, αντί να μειώσουν μόνιμα τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ).

Ψηφιακές Κάρτες για Μόνιμα Προβλήματα

Το Fuel Pass και οι ψηφιακές κάρτες έχουν γίνει το αγαπημένο «εργαλείο» μιας διοίκησης που αρνείται να αγγίξει τα δομικά προβλήματα της αγοράς.

• Ποιον κοροϊδεύουν; Με 50 και 60 ευρώ το δίμηνο δεν καλύπτεται ούτε το κόστος μεταφοράς των προϊόντων από το χωράφι στην αγορά.

• Φόροι από τον Τζόγο: Η παραδοχή ότι τα χρήματα θα βρεθούν από τη φορολόγηση του τζόγου δείχνει την προχειρότητα. Η εθνική παραγωγή δεν μπορεί να στηρίζεται σε τυχαία έσοδα, αλλά σε σταθερούς προϋπολογισμούς.

Η Καταγγελία είναι Μονόδρομος

Ο Έλληνας αγρότης δεν είναι ζητιάνος επιδομάτων.

1. Απαιτούμε Μόνιμες Λύσεις: Όχι δίμηνα «δωράκια», αλλά μηδενισμό του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια και κατάργηση του ΕΦΚ στο αγροτικό diesel.

2. Τέλος στην Επικοινωνία: Η παραγωγή απαιτεί σταθερότητα, όχι «pass» και vouchers που θυμίζουν τριτοκοσμικές οικονομίες.

3. Πρόληψη, όχι Θεραπεία: Η κυβέρνηση όφειλε να έχει προβλέψει τις γεωπολιτικές κρίσεις και να έχει δημιουργήσει στρατηγικά αποθέματα.

Το πακέτο μέτρων της 23ης Μαρτίου είναι η ομολογία αποτυχίας μιας πολιτικής που δεν μπορεί να προλάβει τις εξελίξεις. Όσο η κυβέρνηση αναλώνεται σε μπαλώματα, η ύπαιθρος ερημώνει και το κόστος ζωής γίνεται δυσβάσταχτο.  Καταγγέλει ο αγροτικός κόσμος την τακτική της «στάχτης στα μάτια» και απαιτεί εδώ και τώρα ριζικές τομές.

«Όταν το σπίτι καίγεται, δεν το σβήνεις με ένα ποτήρι νερό. Χρειάζονται τομές, όχι επιδόματα-κοροϊδία.»

Τσάμη Βάσω

pellain.com