.png)
Όταν ο «τσάρος» της οικονομίας και Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, σπεύδει με δημόσια παρέμβαση να χαρακτηρίσει τις πρόωρες εκλογές «τεράστιο λάθος», το μήνυμα που λαμβάνει η κοινωνία είναι ακριβώς το αντίθετο: Το σύστημα τρέμει και οι κάλπες είναι ήδη στο τραπέζι.
Η κίνηση Στουρνάρα δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια απέλπιδα προσπάθεια να προσφέρει «οικονομικό άλλοθι» σε μια κυβέρνηση που καταρρέει κάτω από το βάρος της τριπλής κρίσης: Πολιτικής, Οικονομικής και Κοινωνικής.
Η Ομολογία της Αποτυχίας
Η δήλωση Στουρνάρα ότι «η χώρα αποτελεί παράδειγμα» [1.1] ηχεί ως πρόκληση στα αυτιά των πολιτών που βιώνουν:
Την Ηθική Ταπείνωση των Τεμπών: Με τη Μαρία Καρυστιανού να ιδρύει το κόμμα «Ξεκινάμε για την Ελπίδα», η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει πλέον μια πολιτική αντιπαράθεση, αλλά μια παλλαϊκή απαίτηση για κάθαρση που δεν μπορεί να εξαγοραστεί με «σταθερότητα».
Τη Διασπάθιση του Δημοσίου Χρήματος (ΟΠΕΚΕΠΕ): Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ζητώντας την άρση ασυλίας 11 βουλευτών της ΝΔ, ξεσκέπασε τη βιομηχανία ρουσφετιών που οδήγησε τους αγρότες στην εξαθλίωση. Ο Στουρνάρας μιλά για «καλή οικονομία», αλλά η Ευρώπη μιλά για «οργανωμένη απάτη».
Ο Φόβος του Ιουνίου: Κασιδιάρης και Ευρωπαϊκή Δικαιοσύνη
Ο πραγματικός λόγος που ο Στουρνάρας «ξορκίζει» τις εκλογές είναι ο χρόνος που τελειώνει.
Η «Βόμβα» Κασιδιάρη: Η αποφυλάκισή του τον Ιούνιο και οι καταγγελίες του για «συμμορία του Μαξίμου» βρίσκουν ευήκοα ώτα σε ένα εκλογικό σώμα που νιώθει ληστευμένο.
Η Δικαστική Ήττα: Το γεγονός ότι η υπόθεση Κασιδιάρη βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Δικαιοσύνη χωρίς τελεσίδικη απόφαση, απειλεί να τινάξει στον αέρα το θεσμικό «τείχος» που έχτισε η κυβέρνηση, εκθέτοντάς την διεθνώς.
Το «Πλυντήριο» των Καλπών
Η παρέμβαση Στουρνάρα επιβεβαιώνει το σενάριο: Η κυβέρνηση σχεδιάζει να «δραπετεύσει» μέσω πρόωρων εκλογών πριν τον Ιούνιο. Στόχος είναι η δημιουργία ενός πολιτικού «πλυντηρίου» που θα:
Παγώσει τις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τους 11 βουλευτές.
Επιχειρήσει να νομιμοποιήσει εκ νέου τους υπουργούς που εμπλέκονται στα Τέμπη.
Προλάβει την πλήρη πολιτική ενεργοποίηση της Μαρίας Καρυστιανού και του Ηλία Κασιδιάρη.
Χρήση της Τράπεζας της Ελλάδος ως κυβερνητικού γραφείου τύπου.
Αλαζονεία: Το να αναρωτιέται ο κ. Στουρνάρας «γιατί να κάνουμε εκλογές» όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κυνηγά το μισό υπουργικό συμβούλιο, αποτελεί μνημείο πολιτικής αλαζονείας.
Διαχείριση Κρίσης: Η κυβέρνηση δεν διαχειρίζεται την κρίση, προσπαθεί να την «θάψει» κάτω από το χαλί της οικονομικής σταθερότητας.
Η Κάλπη της Αλήθειας: Αν οι εκλογές γίνουν, δεν θα γίνουν επειδή το θέλει ο Στουρνάρας, αλλά επειδή το σύστημα δεν αντέχει άλλο την πίεση της αλήθειας.
Ο Στουρνάρας δεν προστάτεψε τη χώρα, προστάτεψε την εξουσία. Όμως, η ιστορία έχει δείξει ότι όταν οι Διοικητές αρχίζουν να κάνουν πολιτική, το τέλος είναι κοντά. Ο Ιούνιος έρχεται και η «τέλεια καταιγίδα» δεν σταματά με ραδιοφωνικές συνεντεύξεις.
newsroom
Δημοσίευση σχολίου