ΚΚΕ και ΝΔ: «Αντίπαλοι» στα λόγια, συγκοινωνούντα δοχεία στα δύσκολα;
Η παρέμβαση της Λιάνας Κανέλλη για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη ιδεολογική τοποθέτηση απέναντι στην Ευρώπη. Αποκαλύπτει, για ακόμη μία φορά, έναν πολιτικό μηχανισμό που επαναλαμβάνεται συστηματικά τα τελευταία χρόνια.
Έναν μηχανισμό που, στα δύσκολα για την κυβέρνηση, οδηγεί σε μια ιδιότυπη —άτυπη αλλά υπαρκτή— σύγκλιση.
Η γνωστή «μετατόπιση»
Σε μια στιγμή όπου:
- υπάρχουν έρευνες για τη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων
- τίθενται ζητήματα πολιτικών ευθυνών
- και η πίεση προς την κυβέρνηση αυξάνεται
αντί η συζήτηση να εστιάσει εκεί, μεταφέρεται αλλού.
Η κ. Κανέλλη δεν επιλέγει να εμβαθύνει στο σκάνδαλο, αλλά να αμφισβητήσει την ίδια την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, παρουσιάζοντάς την περίπου ως εργαλείο γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων.
Αυτό, πρακτικά, λειτουργεί ως αποπροσανατολισμός.
To αφήγημα ότι η Ευρωπαική Εισαγγελία θέλει να ρίξει την ΝΔ.... που διαβάζουμε σήμερα απο τις Ομάδες Αλήθειας...και τα τρολ τους τελειώνει με αυτό το βϊντεο
— Miyagii (@Miyagii2574471) April 5, 2026
Είναι Λαμόγια
Απλά τα λέει η Κοβέσι pic.twitter.com/8Pb3JhwDsu
Το μοτίβο επαναλαμβάνεται
Δεν είναι η πρώτη φορά.
Κάθε φορά που η εκάστοτε κυβέρνηση —και ιδίως η σημερινή— βρίσκεται υπό πίεση:
- η πολιτική αντιπαράθεση μετατοπίζεται από τις ευθύνες στο «σύστημα» συνολικά
- η Ευρώπη γίνεται ο βασικός στόχος
- και η συγκεκριμένη κυβερνητική ευθύνη θολώνει
Έτσι δημιουργείται ένα ιδιότυπο πεδίο «συγκοινωνούντων δοχείων»:
Η κυβέρνηση αποφορτίζεται
Η αντισυστημική ρητορική εκτονώνει τη λαϊκή δυσαρέσκεια
Και τελικά, η ουσία του προβλήματος μένει στο περιθώριο
Χωρίς συμφωνία, με κοινό αποτέλεσμα
Δεν πρόκειται για επίσημη σύμπλευση.
Δεν υπάρχει πολιτική συνεργασία ή κοινή γραμμή.
Υπάρχει όμως κάτι πιο ουσιαστικό: κοινό αποτέλεσμα.
Η Νέα Δημοκρατία κερδίζει πολιτικό χρόνο.
Το ΚΚΕ διατηρεί τον ιδεολογικό του λόγο.
Και η κοινωνία μένει χωρίς σαφείς απαντήσεις για τις ευθύνες.
Το κρίσιμο ερώτημα
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν αυτή η κατάσταση είναι συνειδητή ή όχι.
Το ερώτημα είναι αν τελικά:
η «σκληρή» αντιπολίτευση που δεν στοχεύει ευθέως την εξουσία,
λειτουργεί —στην πράξη— ως η πιο ασφαλής βαλβίδα εκτόνωσης για αυτήν.
Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο ουσιαστικής πολιτικής αντιπαράθεσης.
Αντί γι’ αυτό, βλέπουμε για ακόμη μία φορά το ίδιο φαινόμενο:
Η συζήτηση φεύγει από τις ευθύνες και χάνεται σε γενικές καταγγελίες.
Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η παρέμβαση Κανέλλη δεν πιέζει την κυβέρνηση — την διευκολύνει.
Όχι κατ’ ανάγκη από πρόθεση.
Αλλά σίγουρα ως αποτέλεσμα.
newsroom
Δημοσίευση σχολίου