.png)
Μια ακόμη «μεγάλη συμφωνία» παρουσιάζεται ως επιτυχία. Η AKTOR αναλαμβάνει κομβικό ρόλο στη μεταφορά αμερικανικού LNG προς την Αλβανία μέσω Ελλάδας, σε ένα project δισεκατομμυρίων με γεωπολιτική σφραγίδα ΗΠΑ.
Πίσω όμως από τους πανηγυρισμούς, τα ερωτήματα είναι βαριά — και δεν απαντώνται.
Ο ίδιος όμιλος εμφανίζεται επανειλημμένα στο επίκεντρο ενεργειακών εξελίξεων στα Βαλκάνια. Από δίκτυα φυσικού αερίου μέχρι μεγάλες συμφωνίες, η παρουσία του δεν είναι απλώς έντονη. Είναι κυρίαρχη.
Και η Ελλάδα;
Η Ελλάδα μετατρέπεται σε ενεργειακό πέρασμα.
Σε διαμετακομιστικό κόμβο.
Σε κρίκο μιας αλυσίδας που εξυπηρετεί ευρύτερους σχεδιασμούς.
Αλλά ποιο είναι το όφελος για τη χώρα;
Πού είναι το χειροπιαστό κέρδος για την ελληνική κοινωνία;
Πού είναι η εγγύηση ότι αυτές οι συμφωνίες υπηρετούν το εθνικό συμφέρον;
Τα ερωτήματα γίνονται ακόμη πιο έντονα όταν βλέπει κανείς τη συνολική εικόνα. Η Αλβανία ενισχύεται ενεργειακά, αποκτά πρόσβαση σε στρατηγικές υποδομές και αναβαθμίζει τον ρόλο της στην περιοχή.
Και αυτό δεν γίνεται χωρίς προσδοκίες.
Καμία τέτοια «διευκόλυνση» δεν είναι χωρίς ανταλλάγματα.
Καμία γεωπολιτική συμφωνία δεν είναι ουδέτερη.
Γι’ αυτό και τίθεται πλέον ανοιχτά ένα ερώτημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί:
Μήπως πίσω από την ενεργειακή συνεργασία ανοίγουν δρόμοι για ευρύτερες πολιτικές διευθετήσεις;
Το λεγόμενο «Τσάμικο» δεν έχει εξαφανιστεί. Παραμένει στο τραπέζι ως εργαλείο πίεσης. Και όταν ενεργειακά συμφέροντα, διεθνείς παράγοντες και περιφερειακές ισορροπίες συμπίπτουν, τότε οι εξελίξεις δεν είναι ποτέ τυχαίες.
Η Ελλάδα σήμερα φαίνεται να συμμετέχει σε ένα παιχνίδι υψηλών απαιτήσεων.
Το ερώτημα είναι απλό και σκληρό:
Είναι παίκτης ή απλός διάδρομος;
Γιατί αν η χώρα περιορίζεται σε ρόλο διευκόλυνσης, χωρίς στρατηγικά ανταλλάγματα και χωρίς σαφή εθνική στόχευση, τότε το κόστος θα φανεί αργά — αλλά θα είναι βαρύ.
Και τότε δεν θα μιλάμε για ενεργειακή συνεργασία.
Θα μιλάμε για πολιτικές επιλογές με συνέπειες.
newsroom
Δημοσίευση σχολίου