«Η Τουρκία δεν έχει ιστορία, έχει ποινικό μητρώο!» Η σκληρή αυτή φράση επανέρχεται συχνά στη δημόσια συζήτηση για την τουρκική κατοχή της Κύπρου. Και κάθε 11η Αυγούστου, η μνήμη επιστρέφει αναπόφευκτα σε μία από τις πιο συγκλονιστικές εικόνες του Κυπριακού: τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ.
Σαν σήμερα, στις 11 Αυγούστου 1996, ο 24χρονος Ελληνοκύπριος βρέθηκε στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας, κατά τη διάρκεια αντικατοχικής κινητοποίησης. Μέσα στις συμπλοκές επιχείρησε να βοηθήσει άλλον Ελληνοκύπριο που δεχόταν επίθεση, εγκλωβίστηκε και βρέθηκε περικυκλωμένος από ομάδα Τουρκοκυπρίων και Τούρκων εθνικιστών, μεταξύ των οποίων αναφέρονται μέλη των «Γκρίζων Λύκων».
Ακολούθησε ένα λιντσάρισμα που καταγράφηκε από τις τηλεοπτικές κάμερες. Ο Ισαάκ δέχθηκε επανειλημμένα χτυπήματα με ρόπαλα, πέτρες και άλλα αντικείμενα και άφησε εκεί την τελευταία του πνοή. Διεθνή δημοσιεύματα της εποχής κατέγραψαν επίσης ότι ο 24χρονος Ελληνοκύπριος είχε ξυλοκοπηθεί μέχρι θανάτου στη ζώνη που επιτηρούσε ο ΟΗΕ.
Μια δολοφονία μπροστά στις κάμερες
Τριάντα χρόνια αργότερα, οι εικόνες εξακολουθούν να προκαλούν αποτροπιασμό. Δεν πρόκειται για μια αφήγηση που δημιουργήθηκε εκ των υστέρων. Η επίθεση καταγράφηκε και μεταδόθηκε, αφήνοντας ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα οπτικά τεκμήρια της κυπριακής τραγωδίας της δεκαετίας του 1990.
Ο Ισαάκ ήταν πρόσφυγας από την κατεχόμενη Αμμόχωστο. Η κινητοποίηση στην οποία συμμετείχε είχε αντικατοχικό χαρακτήρα και συνδεόταν με το αίτημα αποχώρησης των τουρκικών δυνάμεων και επιστροφής των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες.
Και η αιματοχυσία δεν σταμάτησε εκεί.
Μόλις τρεις ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου 1996, μετά την κηδεία του Ισαάκ, ο ξάδελφός του Σολωμός Σολωμού πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε ενώ επιχειρούσε να ανέβει σε ιστό για να κατεβάσει τουρκική σημαία.
Δύο νέοι άνθρωποι νεκροί μέσα σε τρεις ημέρες. Δύο ονόματα που έκτοτε συνδέθηκαν ανεξίτηλα με την κατοχή και τη διαίρεση της Κύπρου.
Τριάντα χρόνια μετά – Δεν ξεχνώ
Η επέτειος της δολοφονίας του Τάσου Ισαάκ δεν είναι απλώς μία ακόμη ημερομηνία στο ημερολόγιο.
Είναι υπενθύμιση ότι το Κυπριακό παραμένει ανοικτό ζήτημα κατοχής και διαίρεσης, περισσότερο από μισό αιώνα μετά την τουρκική εισβολή του 1974.
Και είναι ταυτόχρονα μια υπενθύμιση της ανάγκης η ιστορική μνήμη να στηρίζεται στα πραγματικά γεγονότα και στα τεκμήρια. Γιατί στην περίπτωση του Τάσου Ισαάκ οι εικόνες υπάρχουν. Τα γεγονότα καταγράφηκαν. Και ένας 24χρονος άνθρωπος δεν επέστρεψε ποτέ στην οικογένειά του.
11 Αυγούστου 1996 – 11 Αυγούστου 2026.
Τριάντα χρόνια μετά, η Κύπρος θυμάται.
Τάσος Ισαάκ. Δεν ξεχνώ.
newsroom
Δημοσίευση σχολίου