Πλεύρης, Σχοινάς, Καραγκούνης μέσα σε λίγες ημέρες στην Πέλλα – Οι υπουργικές περιοδείες πυκνώνουν ενόψει ΔΕΘ, αλλά αγρότες, έμποροι και μικρές επιχειρήσεις εξακολουθούν να περιμένουν πραγματικές λύσεις
Ξαφνικά η Πέλλα γέμισε... υπουργούς.
Μέσα σε ελάχιστες ημέρες κυβερνητικά στελέχη διαφορετικών υπουργείων πραγματοποιούν διαδοχικές επισκέψεις στον νομό, συναντούν τοπικούς φορείς, επισκέπτονται επιχειρήσεις και παραγωγικές μονάδες, ακούν για ακόμη μία φορά τα προβλήματα και αναχωρούν αφήνοντας πίσω εξαγγελίες, δεσμεύσεις και νέες υποσχέσεις.
Πρώτα ο Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης, με διήμερη περιοδεία στην Πέλλα στις 31 Αυγούστου και 1 Σεπτεμβρίου και βασικό αντικείμενο, μεταξύ άλλων, το τεράστιο πρόβλημα των εργατών γης και των μετακλήσεων.
Ακολούθησε η επίσκεψη του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Μαργαρίτη Σχοινά, με νέες δεσμεύσεις προς τον αγροτικό κόσμο και την υπόσχεση ότι οι κερασοπαραγωγοί θα δουν επιτέλους τις αποζημιώσεις για το προανθικό του 2025 μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου.
Και τώρα, στο Επιμελητήριο Πέλλας, βρέθηκε ο Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Κώστας Καραγκούνης, συνοδευόμενος από υψηλόβαθμα υπηρεσιακά στελέχη.
Τρεις κυβερνητικές επισκέψεις μέσα σε λίγες ημέρες. Και όλες λίγο πριν από τη ΔΕΘ.
Η εικόνα δύσκολα δεν δημιουργεί την αίσθηση μιας άτυπης προεκλογικής κινητοποίησης.
Το ερώτημα είναι απλό:
Ανακάλυψε ξαφνικά η κυβέρνηση τα προβλήματα της Πέλλας ή ανακάλυψε την πολιτική σημασία της λίγο πριν από τη ΔΕΘ και την περίοδο που ανοίγεται μπροστά μας;
Ο Καραγκούνης άκουσε έναν ολόκληρο κατάλογο προβλημάτων
Η ίδια η ανακοίνωση του Επιμελητηρίου Πέλλας είναι αποκαλυπτική για την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στην τοπική οικονομία.
Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ιορδάνης Τσώτσος, τα μέλη της διοίκησης και οι πρόεδροι των Εμπορικών Συλλόγων Έδεσσας, Γιαννιτσών και Σκύδρας έθεσαν στον Υφυπουργό ζητήματα που κάθε άλλο παρά εικόνα μιας οικονομίας σε άνθηση παρουσιάζουν.
Μετακλήσεις εργατών γης, έλλειψη εργατικού δυναμικού, ασφαλιστικές εισφορές, μη μισθολογικό κόστος, προβλήματα στην Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, υψηλά πρόστιμα, κόστος παρόχων, POS και ηλεκτρονικής τιμολόγησης, εποχικότητα, επιδόματα ανεργίας και ανάγκη ειδικών κινήτρων για τις επιχειρήσεις της περιφέρειας.
Μέχρι και το χρόνιο πρόβλημα του οδικού δικτύου της Πέλλας τέθηκε για ακόμη μία φορά, με την επισήμανση ότι οι επιχειρήσεις του νομού εξακολουθούν να λειτουργούν με μεγαλύτερο μεταφορικό κόστος και ουσιαστικά με άνισους όρους ανταγωνισμού.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η επισήμανση του Ιορδάνη Τσώτσου ότι οι παραγωγικές τάξεις δεν πρέπει να θεωρούνται δεδομένες από κανέναν πολιτικό χώρο.
Μια φράση που, στη σημερινή συγκυρία, αποκτά σαφές πολιτικό βάρος.
Το μεγάλο πρόβλημα της Πέλλας βρίσκεται πρώτα στο χωράφι
Όμως υπάρχει κάτι που οι υπουργικές περιοδείες δεν μπορούν να κρύψουν.
Η οικονομία της Πέλλας εξακολουθεί να στηρίζεται σε τεράστιο βαθμό στον αγροτικό τομέα και στη μεταποίηση των προϊόντων του.
Και όταν γονατίζει ο αγρότης, γονατίζει ολόκληρη η τοπική αγορά.
Η φετινή χρονιά αφήνει πίσω της έντονη δυσαρέσκεια στους παραγωγούς.
Ροδάκινα, νεκταρίνια, βερίκοκα και δαμάσκηνα βρέθηκαν αντιμέτωπα με πιεσμένες τιμές. Παραγωγοί καταγγέλλουν ότι σε περιπτώσεις προϊόντα έμειναν ακόμη και πάνω στα δέντρα, καθώς το οικονομικό αποτέλεσμα της συγκομιδής δεν δικαιολογούσε τον κόπο και τα έξοδα.
Ανάλογη αβεβαιότητα υπάρχει και στα κρασοστάφυλα, με παραγωγούς να αναζητούν αγοραστές και να προσπαθούν να εξασφαλίσουν μια τιμή που τουλάχιστον θα δικαιολογεί το κόστος μιας ολόκληρης καλλιεργητικής χρονιάς.
Και στα βιομηχανικά αγροτικά προϊόντα, η έλλειψη έγκαιρης και ξεκάθαρης εικόνας για τις τιμές αγοράς δημιουργεί πρόσθετη ανασφάλεια.
Ο παραγωγός γνωρίζει από την πρώτη ημέρα πόσο θα πληρώσει.
Ξέρει το λίπασμα. Ξέρει τα φυτοφάρμακα. Ξέρει το πετρέλαιο. Ξέρει το ρεύμα. Ξέρει το νερό. Ξέρει τα εργατικά.
Εκείνο που δεν γνωρίζει είναι πόσο τελικά θα πληρωθεί ο ίδιος.
Οι βιομηχανίες πιέζουν τις τιμές – ο παραγωγός πληρώνει τον λογαριασμό
Και εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που η κυβέρνηση οφείλει επιτέλους να αντιμετωπίσει.
Οι παραγωγοί βλέπουν τη διαπραγματευτική τους δύναμη απέναντι στη βιομηχανία και στους μεγάλους αγοραστές να περιορίζεται.
Οι τιμές αγοράς πιέζονται προς τα κάτω, ενώ το κόστος παραγωγής ακολουθεί την αντίθετη πορεία.
Ο αγρότης αναλαμβάνει για έναν ολόκληρο χρόνο το ρίσκο της παραγωγής. Πληρώνει τα πάντα προκαταβολικά, αντιμετωπίζει καιρικούς κινδύνους, ασθένειες, αυξημένο ενεργειακό κόστος και εργατικά και στο τέλος περιμένει να μάθει πόσο αποφάσισε η αγορά ότι αξίζει το προϊόν του.
Και όταν η κυβέρνηση βλέπει αυτή την κατάσταση να επαναλαμβάνεται, δεν αρκεί να δηλώνει ότι οι τιμές καθορίζονται από την ελεύθερη αγορά.
Χρειάζονται ουσιαστικοί έλεγχοι, διαφάνεια στις εμπορικές πρακτικές και πραγματική προστασία του παραγωγού από φαινόμενα καταχρηστικής πίεσης.
Υπόσχεση για τα κεράσια... μετά από μήνες αναμονής
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα ήρθε και η περιοδεία του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης.
Ο Μαργαρίτης Σχοινάς έδωσε στους κερασοπαραγωγούς συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα για τις πολυαναμενόμενες αποζημιώσεις του προανθικού του 2025: τέλος Σεπτεμβρίου.
Οι παραγωγοί όμως περιμένουν μήνες.
Και είναι απολύτως λογικό πλέον να αντιμετωπίζουν κάθε νέα ημερομηνία όχι με ενθουσιασμό αλλά με επιφύλαξη.
Γιατί ο αγρότης δεν πληρώνει τα έξοδά του με ανακοινώσεις.
Πληρώνει με χρήματα.
Και η ημερομηνία που δόθηκε αποτελεί πλέον συγκεκριμένη κυβερνητική δέσμευση που θα κριθεί στην πράξη.
Πλεύρης για τους εργάτες γης – ένα πρόβλημα που επίσης δεν γεννήθηκε χθες
Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε προηγηθεί η διήμερη περιοδεία του Θάνου Πλεύρη.
Στο επίκεντρο βρέθηκε το τεράστιο πρόβλημα των εργατών γης και η ανάγκη απλοποίησης και επιτάχυνσης των μετακλήσεων.
Αλλά και αυτό το πρόβλημα δεν εμφανίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2026.
Οι παραγωγοί της Πέλλας εδώ και χρόνια προειδοποιούν ότι την κρίσιμη στιγμή της συγκομιδής δεν βρίσκουν εργατικά χέρια.
Οι επιχειρήσεις μεταποίησης αντιμετωπίζουν αντίστοιχες ανάγκες.
Οι διαδικασίες είναι γνωστές.
Οι καθυστερήσεις είναι γνωστές.
Γιατί λοιπόν χρειάστηκε να φτάσουμε παραμονές ΔΕΘ για να βλέπουμε υπουργό μετά τον υπουργό να ανακαλύπτει προβλήματα που ο νομός φωνάζει εδώ και χρόνια;
Η αγροτική κρίση περνά κατευθείαν στα ταμεία των καταστημάτων
Υπάρχει όμως και η άλλη Πέλλα.
Η Πέλλα του εμπόρου.
Του καταστηματάρχη.
Του επαγγελματία.
Της οικογενειακής επιχείρησης με έναν ή δύο εργαζομένους.
Η εμπορική κίνηση στον νομό βρίσκεται, σύμφωνα με την εικόνα που μεταφέρουν άνθρωποι της αγοράς, σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα.
Και αυτό δεν είναι ανεξάρτητο από όσα συμβαίνουν στα χωράφια.
Όταν ο παραγωγός χάνει εισόδημα, ολόκληρος ο νομός χάνει τζίρο.
Ο αγρότης που θα εισπράξει λιγότερα από τα ροδάκινα, τα νεκταρίνια, τα δαμάσκηνα ή τα σταφύλια του δεν θα αλλάξει αυτοκίνητο.
Δεν θα ανακαινίσει το σπίτι.
Θα περιορίσει τις αγορές ρούχων και ηλεκτρικών συσκευών.
Θα μειώσει την εστίαση.
Θα αναβάλει δαπάνες.
Και έτσι δημιουργείται ο φαύλος κύκλος:
χαμηλή τιμή παραγωγού → μειωμένο αγροτικό εισόδημα → πτώση κατανάλωσης → μικρότερος τζίρος → λιγότερες επενδύσεις → ακόμη μεγαλύτερη οικονομική στασιμότητα.
Και την ίδια ώρα οι μικρές επιχειρήσεις φορτώνονται νέα κόστη
Σαν να μην αρκεί η μειωμένη εμπορική κίνηση, οι επιχειρηματίες περιέγραψαν στον Κώστα Καραγκούνη και το διοικητικό κόστος που καλούνται πλέον να σηκώσουν.
Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας.
Ηλεκτρονική τιμολόγηση.
POS.
Διασυνδέσεις.
Πάροχοι.
Συνδρομές.
Και πάνω από όλα ο φόβος υψηλών προστίμων ακόμη και όταν υπάρχουν τεχνικές δυσλειτουργίες.
Ο ψηφιακός εκσυγχρονισμός είναι αναγκαίος. Όταν όμως μια πολύ μικρή οικογενειακή επιχείρηση καλείται να πληρώνει συνεχώς νέες υπηρεσίες απλώς για να συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις του κράτους, τότε το κόστος αυτό αφαιρείται απευθείας από τη λιγοστή ρευστότητα της πραγματικής αγοράς.
Και ο δρόμος της Πέλλας παραμένει... υπόσχεση
Μέσα σε όλα αυτά, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Σκύδρας έθεσε ξανά το ζήτημα του οδικού δικτύου.
Και ίσως αυτό αποτελεί την καλύτερη εικόνα της αναπτυξιακής υστέρησης του νομού.
Ένας από τους σημαντικότερους αγροτικούς και εξαγωγικούς νομούς της χώρας εξακολουθεί να πληρώνει σε χρόνο, καύσιμα και μεταφορικό κόστος την ανεπαρκή οδική του σύνδεση.
Κι εδώ υποσχέσεις έχουν ακουστεί πολλές.
Τα χρόνια περνούν όμως πολύ γρηγορότερα από τα έργα.
Ξαφνικά όλοι θυμήθηκαν την Πέλλα
Πλεύρης.
Σχοινάς.
Καραγκούνης.
Τρεις κυβερνητικές επισκέψεις μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.
Ο ένας μιλά για εργάτες γης.
Ο άλλος υπόσχεται αποζημιώσεις.
Ο τρίτος ακούει τα προβλήματα των επιχειρήσεων και παρουσιάζει κυβερνητικές πρωτοβουλίες.
Όλοι ακούν. Όλοι εξαγγέλλουν. Όλοι υπόσχονται.
Και η Πέλλα εξακολουθεί να περιμένει.
Η χρονική συγκυρία, λίγο πριν από τη ΔΕΘ και με την κυβερνητική κινητικότητα στη Μακεδονία να βρίσκεται στο αποκορύφωμά της, δίνει αναπόφευκτα σε αυτές τις επισκέψεις έντονο προεκλογικό χρώμα.
Δεν αποδεικνύει ότι επίκεινται εκλογές.
Δείχνει όμως ότι η κυβέρνηση έχει αντιληφθεί πως η δυσαρέσκεια στην περιφέρεια και ιδιαίτερα στον αγροτικό κόσμο είναι ένα πολιτικό πρόβλημα που δεν μπορεί πλέον να αγνοήσει.
Οι υπουργοί φεύγουν – ο λογαριασμός μένει στην Πέλλα
Οι υπουργικές περιοδείες κάποια στιγμή τελειώνουν.
Οι κάμερες κλείνουν.
Οι φωτογραφίες ανεβαίνουν.
Τα δελτία Τύπου δημοσιεύονται.
Και την επόμενη ημέρα ο αγρότης επιστρέφει στο χωράφι, ο έμπορος ανοίγει το κατάστημά του και ο μικρός επιχειρηματίας κοιτάζει το ταμείο.
Εκεί θα κριθεί τελικά η κυβερνητική πολιτική.
Όχι στον αριθμό των υπουργών που πέρασαν από την Πέλλα, αλλά στο εισόδημα που έμεινε στην τσέπη του παραγωγού.
Όχι στις εξαγγελίες, αλλά στις πληρωμές.
Όχι στις συσκέψεις, αλλά στον τζίρο της αγοράς.
Όχι στις υποσχέσεις για ανάπτυξη, αλλά στο εάν οι νέοι μπορούν να μείνουν και να εργαστούν στον τόπο τους.
Γιατί σήμερα το πραγματικό μήνυμα που βγαίνει από την Πέλλα είναι διαφορετικό από εκείνο των κυβερνητικών δελτίων:
Η παραγωγή πιέζεται. Η αγορά ασφυκτιά. Οι μικρές επιχειρήσεις φορτώνονται διαρκώς νέα βάρη. Και φως στο τούνελ, με την πολιτική που ακολουθείται μέχρι σήμερα, δύσκολα διακρίνεται.
Γι' αυτό και όσο πυκνώνουν οι υπουργικές επισκέψεις, τόσο πιο επίμονο γίνεται το ερώτημα:
Γιατί όλα αυτά τώρα;
Η Πέλλα δεν χρειάζεται άλλη μία «παρέλαση» υπουργών.
Χρειάζεται αποτελέσματα. Και αυτά, μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι της πραγματικής οικονομίας εξακολουθούν να τα περιμένουν.
newsroom
Δημοσίευση σχολίου