Οι αγρότες δεν μπλοκάρουν τους δρόμους – μπλοκάρουν την κυβερνητική υποκρισία

Η απόφαση των αγροτών να παραμείνουν στα μπλόκα δεν είναι μια «ακραία» αντίδραση. Είναι η φυσική συνέπεια μιας χρόνιας κυβερνητικής εγκατάλειψης, μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει τον πρωτογενή τομέα ως πρόβλημα προς διαχείριση και όχι ως εθνικό πυλώνα επιβίωσης.

Η πρόσφατη συνάντηση με τον πρωθυπουργό επιβεβαίωσε αυτό που οι αγρότες γνωρίζουν εδώ και χρόνια:
πολλές λέξεις, καμία ουσία. Καμία συγκεκριμένη δέσμευση. Καμία πραγματική λύση.

Οι κυβερνητικές εξαγγελίες εξαντλήθηκαν για ακόμη μία φορά σε γενικόλογες αναφορές, μεταθέσεις ευθυνών και υποσχέσεις «μελλοντικής εξέτασης». Την ίδια στιγμή, το κόστος παραγωγής παραμένει ασφυκτικό, το αγροτικό εισόδημα συρρικνώνεται και κρίσιμες καλλιέργειες –όπως το ρύζι– οδηγούνται σε οικονομικό αδιέξοδο.

Η ύπαιθρος στο όριο – το κράτος σε απόσταση

Οι αγρότες δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν επιβίωση.
Ζητούν αναπλήρωση χαμένου εισοδήματος, προστασία της εγχώριας παραγωγής, πρόσβαση σε φθηνότερα αγροτικά εφόδια, ουσιαστικό σχεδιασμό. Αντί γι’ αυτά, εισπράττουν μια πολιτική που λειτουργεί με «μπαλώματα», χωρίς στρατηγική, χωρίς όραμα, χωρίς σεβασμό.

Η κυβέρνηση δείχνει να αγνοεί ότι χωρίς αγρότες:

• δεν υπάρχει επισιτιστική ασφάλεια,

• δεν υπάρχει ύπαιθρος,

• δεν υπάρχει κοινωνική συνοχή.

Όταν η κοινωνία στηρίζει και το κράτος απουσιάζει

Το μήνυμα από τα μπλόκα είναι σαφές:
οι αγρότες δεν είναι μόνοι. Η κοινωνία κατανοεί την αγωνία τους, γιατί γνωρίζει ότι η κατάρρευση του πρωτογενούς τομέα θα συμπαρασύρει την οικονομία, τις τιμές, την ποιότητα των τροφίμων, την ίδια την ελληνική περιφέρεια.

Αντί η κυβέρνηση να αφουγκραστεί αυτή τη φωνή, επιλέγει να τη διαχειριστεί επικοινωνιακά. Να κερδίσει χρόνο. Να φθείρει την αντίσταση. Να ποντάρει στην κόπωση.

Η ευθύνη έχει όνομα και πολιτική κατεύθυνση

Η παραμονή των τρακτέρ στους δρόμους δεν είναι επιλογή σύγκρουσης. Είναι κραυγή απόγνωσης. Και η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά μια κυβερνητική πολιτική που:

• υποτιμά τον αγροτικό κόσμο,

• αποφεύγει τις γενναίες αποφάσεις,

• θυσιάζει την παραγωγή στον βωμό της «δημοσιονομικής ισορροπίας» και των ευρωπαϊκών υποδείξεων.

Οι αγρότες δηλώνουν ότι θα μείνουν. Όχι από πείσμα, αλλά γιατί δεν τους άφησαν άλλη επιλογή.

Και όσο η κυβέρνηση επιμένει να απαντά με σιωπή ή υπεκφυγές, τόσο τα μπλόκα θα θυμίζουν σε όλους ότι η Ελλάδα δεν τελειώνει στις πόλεις – ξεκινά από τα χωράφια της.

newsroom

pellain.com