Πενθούμε την απώλεια μιας κορυφαίας προσωπικότητας του πνεύματος, της ακαδημαϊκής κοινότητας και της βυζαντινολογίας.
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η σπουδαία ιστορικός και πανεπιστημιακός, έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα, σε ηλικία 99 ετών, αφήνοντας πίσω της ένα ανεκτίμητο έργο και μια πλούσια κληρονομιά.
Γεννημένη στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 από Μικρασιάτες γονείς, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ξεχώρισε από νωρίς για την οξύνοια και το πάθος της για τη γνώση. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ κατά την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ, δείχνοντας από νεαρή ηλικία το ανήσυχο πνεύμα της και την προσήλωσή της στα ιδανικά.
Το 1953, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ μετεγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου χάραξε μια λαμπρή ακαδημαϊκή πορεία. Δύο χρόνια αργότερα εντάχθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας, ενώ το 1967 έγινε καθηγήτρια στην περίφημη Σορβόννη.
Το 1976, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ έγραψε ιστορία, καθώς έγινε η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην 700χρονη ιστορία του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (Paris I). Μια θέση που την καθιστά επίσης την πρώτη γυναίκα παγκοσμίως που κατέλαβε μια τέτοια θέση σε διεθνώς αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο. Η πρωτοποριακή αυτή διάκριση αντανακλά το μέγεθος της προσωπικότητάς της και την αναγνώριση του έργου της.
Το συγγραφικό της έργο για το Βυζάντιο είναι τεράστιο και περιλαμβάνει τη μελέτη-ορόσημο «Byzance et la mer» (Βυζάντιο και θάλασσα), που εκδόθηκε το 1966. Έχει τιμηθεί με πλήθος βραβεύσεων και διακρίσεων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων ο Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Τιμής στη Γαλλία.
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ παρέμεινε ενεργή και παρεμβατική μέχρι το τέλος της ζωής της, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για γενιές φοιτητών και ερευνητών. Η απώλειά της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά το έργο της θα συνεχίσει να φωτίζει τις πτυχές της βυζαντινής ιστορίας και να καθοδηγεί το πνεύμα της γνώσης.
Μια Ζωή Αφιερωμένη στη Γνώση και την Πρωτοπορία
Γεννημένη στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 από Μικρασιάτες γονείς, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ξεχώρισε από νωρίς για την οξύνοια και το πάθος της για τη γνώση. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ κατά την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ, δείχνοντας από νεαρή ηλικία το ανήσυχο πνεύμα της και την προσήλωσή της στα ιδανικά.
Το 1953, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ μετεγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου χάραξε μια λαμπρή ακαδημαϊκή πορεία. Δύο χρόνια αργότερα εντάχθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας, ενώ το 1967 έγινε καθηγήτρια στην περίφημη Σορβόννη.
Πρύτανης στη Σορβόννη – Μια Ιστορική Πρωτιά
Το 1976, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ έγραψε ιστορία, καθώς έγινε η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην 700χρονη ιστορία του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (Paris I). Μια θέση που την καθιστά επίσης την πρώτη γυναίκα παγκοσμίως που κατέλαβε μια τέτοια θέση σε διεθνώς αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο. Η πρωτοποριακή αυτή διάκριση αντανακλά το μέγεθος της προσωπικότητάς της και την αναγνώριση του έργου της.
Το συγγραφικό της έργο για το Βυζάντιο είναι τεράστιο και περιλαμβάνει τη μελέτη-ορόσημο «Byzance et la mer» (Βυζάντιο και θάλασσα), που εκδόθηκε το 1966. Έχει τιμηθεί με πλήθος βραβεύσεων και διακρίσεων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων ο Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Τιμής στη Γαλλία.
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ παρέμεινε ενεργή και παρεμβατική μέχρι το τέλος της ζωής της, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για γενιές φοιτητών και ερευνητών. Η απώλειά της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά το έργο της θα συνεχίσει να φωτίζει τις πτυχές της βυζαντινής ιστορίας και να καθοδηγεί το πνεύμα της γνώσης.
Θεόδωρος Χαρανίδης
Δημοσίευση σχολίου