Οι καταγγελλόμενοι στίχοι της 4ης Σεπτεμβρίου προκαλούν οργή – Η ΠΟΠΣΜ έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα για το φαινόμενο σε ορισμένα πανηγύρια της Δυτικής Μακεδονίας και όχι μόνο.
Νέο και ιδιαίτερα σοβαρό περιστατικό προκαλεί αντιδράσεις στη Μελίτη Φλώρινας, μετά τη δημοσιοποίηση οπτικοακουστικού υλικού από γλέντι της 4ης Σεπτεμβρίου 2026, στο οποίο καταγγέλλεται ότι ακούστηκαν στίχοι με ευθέως ανθελληνικό και αλυτρωτικό περιεχόμενο.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα που αναπαράγουν το σχετικό βίντεο, μεταξύ όσων ακούγονται περιλαμβάνεται η φράση «Φύγετε Έλληνες», ενώ το υλικό αναρτήθηκε και από το κανάλι «Egejski Glas».
Οι αναφορές για στίχους του τύπου «φύγετε Έλληνες από τη Μακεδονία» δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως μία ακόμη ιδιαιτερότητα ενός τοπικού πανηγυριού. Εφόσον η μετάφραση και το περιεχόμενο του τραγουδιού επιβεβαιωθούν πλήρως από τις αρμόδιες αρχές, πρόκειται για περιεχόμενο που εγείρει προφανή ερωτήματα για αλυτρωτική προπαγάνδα μέσα στην ελληνική επικράτεια.
Και το ερώτημα πλέον είναι απλό:
Μέχρι πότε η ελληνική Πολιτεία θα παρακολουθεί;
Δεν είναι ούτε «παράδοση» ούτε ένα μεμονωμένο περιστατικό
Το πρόβλημα δεν είναι η μουσική, ούτε ένα τοπικό γλωσσικό ιδίωμα. Κανείς δεν μπορεί να βαφτίζει συλλήβδην μία πολιτιστική ή γλωσσική έκφραση «αλυτρωτισμό».
Υπάρχει όμως μία σαφής κόκκινη γραμμή.
Όταν μέσα στην Ελλάδα ακούγονται τραγούδια που καλούν Έλληνες να «φύγουν» από τη Μακεδονία ή προβάλλουν εδαφικές και εθνικές διεκδικήσεις, τότε η συζήτηση παύει να αφορά τη λαογραφία και μεταφέρεται στο πεδίο της πολιτικής προπαγάνδας, του αλυτρωτισμού και της δημόσιας τάξης.
Και δυστυχώς το περιστατικό της Μελίτης δεν εμφανίζεται σε κενό.
Η ΠΟΠΣΜ έχει ήδη δημοσιοποιήσει μεταφράσεις 26 τραγουδιών που χαρακτηρίζει «προπαγανδιστικά» και «αλυτρωτικά» και τα οποία, σύμφωνα με την Ομοσπονδία, ακούγονται σε πανηγύρια κυρίως της Κεντροδυτικής Μακεδονίας.
Άρα κανείς πλέον δεν δικαιούται να ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε.
Τα πανηγύρια δεν μπορούν να μετατρέπονται σε βήμα αλυτρωτικής προπαγάνδας
Τα πανηγύρια της Δυτικής Μακεδονίας αποτελούν κομμάτι της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της περιοχής. Δεν μπορεί όμως η ανοχή απέναντι στην παράδοση να μετατρέπεται σε λευκή επιταγή για τη διακίνηση οποιουδήποτε πολιτικού ή αλυτρωτικού μηνύματος.
Άλλο η παράδοση.
Άλλο η χρήση ενός τοπικού ιδιώματος.
Και εντελώς άλλο να ακούγεται μέσα σε ελληνικό χωριό ένα μήνυμα που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, καλεί τους Έλληνες να φύγουν από τη Μακεδονία.
Εάν το συγκεκριμένο περιεχόμενο επιβεβαιωθεί, οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να εξετάσουν εάν παραβιάζεται η ελληνική νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένων — εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις — των διατάξεων που αφορούν την υποκίνηση μίσους.
Δεν αρκεί πλέον η απλή καταγραφή των περιστατικών.
Η απουσία της Πολιτείας γίνεται εκκωφαντική
Εδώ βρίσκεται ίσως το σοβαρότερο μέρος της υπόθεσης.
Πού βρίσκεται η ελληνική Πολιτεία;
Πόσες ακόμη καταγγελίες χρειάζονται;
Πόσα βίντεο πρέπει να κυκλοφορήσουν;
Πόσες φορές πρέπει να καταγραφούν τραγούδια που καταγγέλλονται ως αλυτρωτικά, μέχρι οι αρμόδιες υπηρεσίες να εξετάσουν οργανωμένα το φαινόμενο;
Η αδράνεια απέναντι σε επαναλαμβανόμενες καταγγελίες δεν αποτελεί λύση. Και ιδιαίτερα σε μία ακριτική περιοχή, ζητήματα που αγγίζουν τον αλυτρωτισμό και την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας απαιτούν νηφαλιότητα, αλλά και θεσμική εγρήγορση.
Δεν χρειάζονται κραυγές ούτε συλλογικές κατηγορίες εναντίον των κατοίκων της περιοχής.
Χρειάζεται παρουσία του κράτους, έρευνα των συγκεκριμένων περιστατικών και εφαρμογή του νόμου όπου αυτός παραβιάζεται.
Οι συνέπειες της Συμφωνίας των Πρεσπών και οι πολιτικές ευθύνες
Τα γεγονότα αναπόφευκτα επαναφέρουν στη δημόσια συζήτηση και τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Οι πολέμιοί της είχαν από την πρώτη στιγμή προειδοποιήσει ότι η αναγνώριση ζητημάτων ταυτότητας και γλώσσας θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από αλυτρωτικούς κύκλους και να δημιουργήσει νέα προβλήματα στη Μακεδονία.
Σήμερα, επτά και πλέον χρόνια μετά την κύρωσή της, η πολιτική αποτίμηση των επιλογών εκείνης της περιόδου παραμένει απολύτως θεμιτή.
Και όταν ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να επανέλθει στον δημόσιο διάλογο με πολιτικό ρόλο, είναι επίσης θεμιτό να ερωτάται για τις συνέπειες μιας συμφωνίας που αποτέλεσε κεντρική επιλογή της κυβέρνησής του.
Οι πολιτικές επιλογές κρίνονται από τα αποτελέσματά τους.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι κάθε περιστατικό σε ένα πανηγύρι αποτελεί αυτομάτως συνέπεια της Συμφωνίας των Πρεσπών. Σημαίνει όμως ότι η Πολιτεία οφείλει να εξετάζει σοβαρά κάθε περίπτωση όπου η πολιτιστική έκφραση χρησιμοποιείται ως όχημα για την προβολή αλυτρωτικών θέσεων.
Η ΠΟΠΣΜ επιμένει – Καταγγελίες, ενημέρωση και συνεχείς παρεμβάσεις
Μπροστά στην κατάσταση αυτή, μεμονωμένοι πολίτες αντιδρούν, δημοσιοποιούν στοιχεία και ζητούν απαντήσεις.
Παράλληλα, η ΠΟΠΣΜ συνεχίζει να αναδεικνύει με τη μεγαλύτερη δυνατή ένταση το ζήτημα, μέσα από καταγγελίες, ενημέρωση, δημοσιοποίηση μεταφράσεων και διαρκείς παρεμβάσεις προς κάθε κατεύθυνση. Η ίδια η Ομοσπονδία έχει ήδη καταγράψει δημόσια το πρόβλημα και έχει καλέσει τους πολίτες να διαβάσουν το περιεχόμενο των συγκεκριμένων τραγουδιών και να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.
Η Μελίτη της 4ης Σεπτεμβρίου πρέπει επομένως να αποτελέσει καμπανάκι για την Πολιτεία.
Δεν μπορεί κάθε φορά το βάρος της αποκάλυψης και της αντίδρασης να πέφτει σε πολίτες και συλλογικούς φορείς.
Οι αρμόδιες αρχές έχουν ευθύνη να διερευνήσουν τι ακριβώς ακούστηκε, ποιο ήταν το πλήρες περιεχόμενο των τραγουδιών, ποιοι είχαν την ευθύνη της διοργάνωσης και εάν παραβιάστηκε η νομοθεσία.
Γιατί υπάρχει ένα όριο πέρα από το οποίο η ανοχή μετατρέπεται σε επικίνδυνη αδράνεια.
Και όταν μέσα στην ελληνική επικράτεια καταγγέλλεται ότι ακούγεται το «Φύγετε Έλληνες από τη Μακεδονία», η Πολιτεία δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σαν να μην άκουσε τίποτε.
Παρακάτω το επίμαχο βίντεο:
Δημοσίευση σχολίου