Τέλος στις ζωντανές μεταδόσεις των εξεταστικών από το Κανάλι της Βουλής –
Η αιφνίδια απόφαση να μπει φρένο στις ζωντανές τηλεοπτικές μεταδόσεις των εξεταστικών επιτροπών από το Κανάλι της Βουλής έρχεται σε μια χρονική συγκυρία που μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί.
Μετά από πρωτοφανή νούμερα τηλεθέασης και έντονο δημόσιο ενδιαφέρον, η πολιτική διαδικασία που μέχρι πρόσφατα εξελισσόταν στο περιθώριο, βρέθηκε στο επίκεντρο της κοινωνικής προσοχής — και αυτό φαίνεται πως ενόχλησε.
Οι εξεταστικές επιτροπές, μέσα από τη ζωντανή μετάδοση, αποκάλυψαν μια σπάνια εικόνα: αληθινό πολιτικό λόγο, αντιπαραθέσεις χωρίς φίλτρα, αντιφάσεις, αλλά και αποκαλύψεις που δύσκολα θα περνούσαν απαρατήρητες εάν περιορίζονταν σε αποστειρωμένα δελτία Τύπου. Για πρώτη φορά μετά από καιρό, η κοινωνία παρακολούθησε σε πραγματικό χρόνο μια διαδικασία θεσμικής κάθαρσης.
Από την «ενημέρωση» στη φίμωση
Η κορύφωση του ενδιαφέροντος σημειώθηκε κατά τις συνεδριάσεις της εξεταστικής για τις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, όταν μαρτυρίες και καταθέσεις έφεραν στο φως σοβαρά ερωτήματα για διαχείριση κονδυλίων και πολιτικές ευθύνες. Οι αποκαλύψεις αυτές, που άγγιζαν πρόσωπα με κομματικές διασυνδέσεις και μέλη της Νέας Δημοκρατίας, φαίνεται πως λειτούργησαν ως καταλύτης.
Αντί η αυξημένη τηλεθέαση να εκληφθεί ως επιτυχία της διαφάνειας, αντιμετωπίστηκε ως πρόβλημα. Η ανακοίνωση πρόθεσης αλλαγής του Κανονισμού της Βουλής, με στόχο τον περιορισμό ή και τη διακοπή των ζωντανών μεταδόσεων, ήρθε ως πολιτική απάντηση σε μια διαδικασία που είχε ξεφύγει από τον έλεγχο της επικοινωνιακής διαχείρισης.
Το επιχείρημα περί «πολύωρων συνεδριάσεων», «εκτροπών» και «πόλωσης» λειτουργεί περισσότερο ως πρόσχημα. Γιατί η ίδια η δημοκρατία είναι από τη φύση της πολυφωνική, συγκρουσιακή και —όταν λειτουργεί σωστά— ενοχλητική για όσους έχουν λόγους να φοβούνται το φως.
Ζωντανή κάθαρση ή ελεγχόμενη σιωπή;
Η πρόταση για επιβολή «κόφτη» στη μετάδοση, αλλά και για επιλεκτική προβολή των συνεδριάσεων, ουσιαστικά οδηγεί σε ένα νέο καθεστώς ελεγχόμενης ενημέρωσης. Η επίκληση της παρουσίας κοινοβουλευτικών συντακτών ως επαρκούς εγγύησης διαφάνειας αγνοεί σκοπίμως το προφανές: άλλο η ζωντανή εικόνα και άλλο η φιλτραρισμένη αποτύπωση.
Η αντίδραση της αντιπολίτευσης ήταν άμεση, με καταγγελίες για απόπειρα συγκάλυψης και θεσμική οπισθοδρόμηση. Και όχι άδικα. Διότι όταν μια εξεταστική αρχίζει να αποκαλύπτει δυσάρεστες αλήθειες για κυβερνητικά στελέχη και κομματικούς μηχανισμούς, τότε η «κόπωση της διαδικασίας» μετατρέπεται ξαφνικά σε πρόβλημα που πρέπει να λυθεί.
Το μήνυμα προς την κοινωνία
Η κυβέρνηση δείχνει να ξεχνά ότι οι εξεταστικές επιτροπές δεν είναι τηλεοπτικό προϊόν, αλλά κορυφαίο κοινοβουλευτικό εργαλείο ελέγχου. Όταν όμως αυτό το εργαλείο λειτουργεί σε κοινή θέα και παράγει πολιτικό κόστος, τότε η επιλογή είναι σαφής: λιγότερο φως, περισσότερη σκιά.
Το να αποκρύπτεται μια διαδικασία κάθαρσης από το δημόσιο βλέμμα, μετά από καταγγελίες και ενδείξεις συγκάλυψης προσώπων με κομματική ταυτότητα στη Νέα Δημοκρατία, δεν συνιστά προστασία του θεσμού. Συνιστά προστασία του πολιτικού συστήματος από την ίδια την κοινωνία.
Και αυτό, όσο κι αν επιχειρείται να βαφτιστεί «θεσμική τάξη», παραμένει βαθιά πολιτικό και βαθιά προβληματικό.
إرسال تعليق