Το Κόστος της «Διαχείρισης Εικόνας»: Εθνικά Θέματα και Εργασία στο Μικροσκόπιο

Η πολιτική συζήτηση στη Βουλή συχνά αναδεικνύει διαφωνίες σε κρίσιμα ζητήματα, αλλά η πρόσφατη παρέμβαση του ανεξάρτητου βουλευτή Ανατολικής Αττικής, Γιάννη Δημητροκάλλη, ήρθε να θέσει επί τάπητος μια σειρά από σοβαρές κατηγορίες, εστιάζοντας στην κριτική για την κυβερνητική «διαχείριση εικόνας» τόσο στην εξωτερική πολιτική όσο και στην αγορά εργασίας. Η τοποθέτησή του, αν μη τι άλλο, προκαλεί προβληματισμό και απαιτεί μια πιο ενδελεχή εξέταση των ισχυρισμών.

Στο μέτωπο των εθνικών ζητημάτων, ο βουλευτής δεν δίστασε να κάνει λόγο για «κατευνασμό» έναντι της Τουρκίας. Η επίκληση του διαχρονικού casus belli και η απουσία σαφών «κόκκινων γραμμών» πριν από τις πρωθυπουργικές διπλωματικές πρωτοβουλίες, αποτελούν σοβαρές κατηγορίες. Ο προβληματισμός εντείνεται με την αναφορά στις δηλώσεις για τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, οι οποίες, σύμφωνα με τον κ. Δημητροκάλλη, προσβάλλουν την ιστορική μνήμη του Ποντιακού και Μικρασιατικού Ελληνισμού, ενώ η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή στην Κύπρο παραμένει μια ανοιχτή πληγή. Εάν οι κατηγορίες περί «διαχείρισης εικόνας» ευσταθούν, τότε εγείρεται το ερώτημα: πόσο πραγματικά ισχυρή είναι η διαπραγματευτική μας θέση και ποιο είναι το μακροπρόθεσμο κόστος αυτής της στρατηγικής;

Εξίσου αιχμηρή ήταν η κριτική του και στο εργασιακό πεδίο. Το νομοσχέδιο για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας χαρακτηρίστηκε ως ανεπαρκές, καθώς, σύμφωνα με τον βουλευτή, δεν παρέχει ουσιαστικά κίνητρα για την ενίσχυση των διαπραγματεύσεων. Το ζήτημα αποκτά νέα διάσταση με την αναφορά σε καταγγελίες κατά της ΓΣΕΕ και του προέδρου της, οι οποίες ερευνώνται από την Αρχή για το Ξέπλυμα Χρήματος. Εάν η αξιοπιστία των θεσμικών φορέων που εκπροσωπούν τους εργαζομένους τίθεται εν αμφιβόλω, τότε ποιες εγγυήσεις υπάρχουν για τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα των διαπραγματεύσεων;

Η σύνδεση των σημερινών εξελίξεων με προηγούμενες υπουργικές θητείες, «φωτογραφίζοντας» πολιτικά πρόσωπα της κυβέρνησης, υποδηλώνει μια συνέχεια σε πρακτικές που ο βουλευτής θεωρεί επιζήμιες. Το κεντρικό του μήνυμα, ότι «δεν υπάρχει εθνική αξιοπρέπεια χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη», συμπυκνώνει μια ολιστική θεώρηση της διακυβέρνησης. Η έκκληση για «ηγεσία που δεν σκύβει ούτε έξω ούτε μέσα» είναι μια ευθεία πρόκληση προς την κυβέρνηση να επανεξετάσει τις προτεραιότητές της και να αναλάβει την ευθύνη για ένα πιο συνεκτικό και δίκαιο μέλλον για τους πολίτες.

Οι ισχυρισμοί του κ. Δημητροκάλλη, είτε συμφωνεί κανείς είτε όχι, απαιτούν προσοχή. Σε μια περίοδο που η κοινωνία αναζητά απαντήσεις και λύσεις σε πολλαπλά μέτωπα, η συζήτηση για την αποτελεσματικότητα της διακυβέρνησης και την πραγματική αξία της «εικόνας» έναντι της ουσίας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.

newsroom

pellain.com