Η Ελλάδα από σήμερα είναι πιο σιωπηλή.
Η είδηση της απώλειας της Μαρινέλλας, της γυναίκας που δεν τραγουδούσε απλώς, αλλά «ζωγράφιζε» τα συναισθήματα μιας ολόκληρης χώρας πάνω στη σκηνή, προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Η «Μεγάλη Κυρία» του ελληνικού πενταγράμμου πέρασε στην αθανασία, αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό και μια κληρονομιά που θα φωτίζει τον πολιτισμό μας για πάντα.
Μια Ζωή σαν Μυθιστόρημα
Από τα πρώτα της βήματα στη Θεσσαλονίκη μέχρι την απόλυτη καθιέρωση, η Μαρινέλλα υπήρξε επαναστάτρια.
Η Μεταμόρφωση: Ήταν η πρώτη που τόλμησε να σηκωθεί από την καρέκλα δίπλα στον μπουζουξή, να πετάξει το μαντήλι και να κυριαρχήσει στη σκηνή με την κίνηση, τα χέρια και το διαπεραστικό της βλέμμα.
Η Φωνή της Ελλάδας: Από το «Επανάσταση» και το «Άνοιξε Πέτρα» μέχρι το «Αμήν» και τις μεγάλες επιτυχίες με τον Στέλιο Καζαντζίδη, η φωνή της έγινε το soundtrack της νεότερης Ελλάδας.
Η Καλλιτέχνις που Δεν Γέρασε Ποτέ
Η Μαρινέλλα δεν φοβήθηκε ποτέ τον χρόνο. Αντίθετα, τον δάμασε. Μέχρι την τελευταία στιγμή, η παρουσία της ήταν επιβλητική, η φωνή της κρυστάλλινη και η ενέργειά της εφηβική. Υπήρξε η πρώτη μας εκπρόσωπος στη Eurovision το 1974, η πρώτη που έκανε μιούζικαλ ευρωπαϊκών προδιαγραφών στην Ελλάδα, η πρώτη που ένωσε το λαϊκό με το διεθνές στερέωμα.
Αποχαιρετούμε τη Μαρινέλλα με τον σεβασμό που αρμόζει σε έναν ζωντανό θρύλο.
Σύμβολο Αυτοδημιουργίας: Η πορεία της είναι το απόλυτο παράδειγμα του πώς η σκληρή δουλειά και το ταλέντο μπορούν να νικήσουν κάθε εμπόδιο.
Η Αρχόντισσα της Μακεδονίας: Δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες της. Η Μακεδονική της ευθύτητα και η αρχοντιά της ήταν τα χαρακτηριστικά που την έκαναν αγαπητή σε κάθε ελληνική οικογένεια.
Το Τέλος μιας Εποχής: Με τη Μαρινέλλα κλείνει ο κύκλος των «μεγάλων» που έχτισαν το ελληνικό τραγούδι από το μηδέν.
Η Μαρινέλλα δεν έφυγε. Θα είναι πάντα εδώ, σε κάθε γλέντι, σε κάθε πόνο, σε κάθε «άνοιξε πέτρα» που θα σιγοψιθυρίζουμε. Η αυλαία έπεσε, αλλά το χειροκρότημα δεν θα σταματήσει ποτέ.
Καλό ταξίδι στο φως, Μεγάλη Κυρία.
Θεόδωρος Χαρανίδης
إرسال تعليق