pellain

Πολιτικό βατερλό για Μητσοτάκη και Γεραπετρίτη: Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου και η σκιά της τουρκικής «συγκατάθεσης»


Σοβαρά ερωτήματα για τους κυβερνητικούς χειρισμούς στα ελληνοτουρκικά προκαλούν οι εξελίξεις γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να παρουσιάσει την έναρξη των ερευνών του γαλλικού πλοίου «Abeille Marengo» ως διπλωματική επιτυχία, την ώρα που η Άγκυρα εμφανίζει την ίδια εξέλιξη ως επιβεβαίωση των δικών της αξιώσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η αντίφαση είναι αποκαλυπτική. Η Αθήνα διαβεβαιώνει ότι δεν ζητήθηκε καμία άδεια από την Τουρκία και ότι οι έρευνες πραγματοποιούνται με την έγκριση της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η τουρκική πλευρά, ωστόσο, υποστηρίζει ότι υπήρξε συντονισμός με τις αρμόδιες αρχές της και επιχειρεί να εμφανίσει τη διαδικασία ως αποτέλεσμα δικής της «συγκατάθεσης».

Μπορεί οι τουρκικοί ισχυρισμοί να μην αποδεικνύουν από μόνοι τους παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, ωστόσο δημιουργούν ένα κρίσιμο ερώτημα: Τι ακριβώς συμφωνήθηκε στο διπλωματικό παρασκήνιο και γιατί η Άγκυρα εμφανίζεται να πανηγυρίζει;

Η γαλλική ρηματική διακοίνωση και τα αναπάντητα ερωτήματα

Στο επίκεντρο βρίσκεται η γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία, το πλήρες περιεχόμενο της οποίας δεν έχει δημοσιοποιηθεί.

Η κυβέρνηση επιμένει ότι δεν αναγνωρίστηκε κανένα τουρκικό δικαίωμα. Ωστόσο, η απουσία του πρωτογενούς εγγράφου από τη δημόσια συζήτηση δεν επιτρέπει την ανεξάρτητη αξιολόγηση των διπλωματικών διατυπώσεων.

Ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί η καταγγελλόμενη μεταβολή της κυβερνητικής στάσης σχετικά με την ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών: από την αρχική αναφορά σε παράδοση του εγγράφου, σε ενημέρωση για το περιεχόμενό του.

Γιατί δεν δημοσιοποιείται η διακοίνωση, έστω στα σημεία που δεν καλύπτονται από διπλωματική εμπιστευτικότητα;

Ενημέρωση πίσω από κλειστές πόρτες αντί δημόσιων απαντήσεων

Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης επέλεξε τις κατ' ιδίαν ενημερώσεις των πολιτικών αρχηγών, αντί μιας δημόσιας κοινοβουλευτικής συζήτησης.

Η διπλωματική εχεμύθεια είναι ασφαλώς απαραίτητη σε ευαίσθητα εθνικά ζητήματα. Δεν μπορεί, όμως, να αποτελεί μόνιμο υποκατάστατο της πολιτικής λογοδοσίας.

Η ενημέρωση της αντιπολίτευσης δεν συνεπάγεται αποδοχή των κυβερνητικών χειρισμών, ούτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκ των υστέρων ως άλλοθι για αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί.

Η επικοινωνιακή διαχείριση και το πολιτικό κόστος

Πρόσθετα ερωτήματα δημιουργεί και η επικοινωνιακή διαχείριση του έργου Great Sea Interconnector, με αφορμή την ανάθεση σχετικών υπηρεσιών στην Dome Consulting.

Η ύπαρξη μιας επαγγελματικής συνεργασίας δεν αποδεικνύει αθέμιτες πρακτικές. Ωστόσο, σε ένα ζήτημα που συνδέεται με τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, απαιτείται πλήρης διαφάνεια ως προς το αντικείμενο, το κόστος και τους όρους κάθε ανάθεσης.

Την ίδια στιγμή, η κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς δεν περιορίζεται στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Οι παρεμβάσεις του Αντώνη Σαμαρά και του Προκόπη Παυλόπουλου αναδεικνύουν τον προβληματισμό που υπάρχει και στον ευρύτερο χώρο της Κεντροδεξιάς.

Το καλώδιο που εξελίσσεται σε πολιτικό πρόβλημα

Το ουσιαστικό ζήτημα δεν είναι εάν το γαλλικό πλοίο ξεκίνησε τις έρευνές του. Είναι με ποιους όρους πραγματοποιούνται αυτές οι έρευνες και εάν οι τουρκικές αξιώσεις αποκτούν, έστω εμμέσως, μεγαλύτερο διπλωματικό βάρος.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο υπουργός Εξωτερικών οφείλουν σαφείς απαντήσεις. Υπήρξε μεταβολή της αρχικής χάραξης; Ποιο ήταν το ακριβές περιεχόμενο της γαλλικής επικοινωνίας με την Άγκυρα; Και γιατί η Τουρκία παρουσιάζει τις εξελίξεις ως δικαίωση της πολιτικής της «Γαλάζιας Πατρίδας»;

Όσο αυτά τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, η κυβερνητική προσπάθεια να εμφανιστεί το καλώδιο ως αδιαμφισβήτητη εθνική επιτυχία θα προσκρούει στις ίδιες της τις αντιφάσεις.

Γιατί στα εθνικά θέματα η επιτυχία δεν κρίνεται από τις επικοινωνιακές ανακοινώσεις, αλλά από τη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.


newsroom

pellain.com

Post a Comment

أحدث أقدم