Οι πρόσφατες κινήσεις της ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας στην Κύπρο, αν και τεχνικά άρτιες, προκαλούν βαθύ προβληματισμό και οργή. Ενώ η Τουρκία ασφυκτιά από την παρουσία των Patriot και των F-16 μας, και ενώ η αποτυχία των S-400 εκθέτει την Άγκυρα στα μάτια όλου του πλανήτη, η Αθήνα φαίνεται να επιλέγει έναν ρόλο που δεν ταιριάζει στο ανάστημα του Ελληνικού Στρατού.
Το Ακρωτήρι δεν είναι η πατρίδα μας
Είναι τουλάχιστον προκλητικό να βλέπουμε την ελληνική αποτρεπτική ισχύ, τις υπερσύγχρονες φρεγάτες και τα μαχητικά μας, να μετακινούνται με κύριο σκοπό τη διαφύλαξη της βρετανικής βάσης στο Ακρωτήρι. Την ώρα που η Βρετανία –αδύναμη και εγκλωβισμένη στα δικά της αδιέξοδα– αποδεικνύεται ανίκανη να προστατεύσει ακόμα και τα κυριαρχικά της εδάφη στην Κύπρο, η Ελλάδα σπεύδει να καλύψει το κενό ως «καλή παραδουλεύτρα».
Πότε έγινε προτεραιότητα του Έλληνα φορολογούμενου η ασφάλεια των βρετανικών εγκαταστάσεων; Από πότε ο Ελληνικός Στρατός μετατράπηκε σε δωρεάν υπηρεσία ασφαλείας για μια δύναμη που ιστορικά μόνο προβλήματα δημιούργησε στο νησί;
Η εγκατάλειψη του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος
Η μετακίνηση των δυνάμεων θα έπρεπε να έχει έναν και μόνο σκοπό: την πλήρη ενεργοποίηση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος Ελλάδας-Κύπρου. Η παρουσία μας εκεί οφείλει να υπηρετεί την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και την απελευθέρωση, όχι την εξυπηρέτηση των αναγκών του Λονδίνου.
Αντί η Αθήνα να θέσει τους όρους της, απαιτώντας την πλήρη στήριξη των εθνικών μας θέσεων ως αντάλλαγμα για την παροχή αμυντικής ομπρέλας, φαίνεται να προσφέρει «γην και ύδωρ» για να φανεί αρεστή στους συμμάχους.
Η Τουρκία βλέπει και γελάει
Όσο κι αν οι S-400 τους είναι για τα πανηγύρια και όσο κι αν χρειάζονται τόνους ξύδι για να χωνέψουν την ελληνική υπεροχή στο Αιγαίο, η Άγκυρα τρίβει τα χέρια της όταν βλέπει την Ελλάδα να αναλώνεται σε ρόλους «διεκπεραιωτή» ξένων συμφερόντων. Η κατάρριψη του πυραύλου που κατευθυνόταν προς την Τουρκία –μια επιτυχία που ακούγεται έντονα ότι ανήκει στην ελληνική αεράμυνα– αποδεικνύει την ισχύ μας. Όμως η ισχύς χωρίς εθνική αξιοπρέπεια και στρατηγική είναι δώρο άδωρο.
Συμπέρασμα
Η Ελλάδα του 2026 έχει τα όπλα, έχει την τεχνολογία, έχει και τους άνδρες. Αυτό που της λείπει είναι η πολιτική βούληση να σταματήσει να υπηρετεί «αφεντικά» που αδυνατούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους. Η Κύπρος είναι η αδελφή μας, όχι ο χώρος που θα κάνουμε θελήματα στους Βρετανούς. Αν θέλουν προστασία στο Ακρωτήρι, ας πληρώσουν το ανάλογο τίμημα σε διπλωματικό και εθνικό επίπεδο.
Μέχρι τότε, η μόνη απάντηση σε όσους μας θέλουν «παραδουλεύτρες» είναι η ίδια που δίνουμε και στους Τούρκους: Ξύδι.
Θεόδωρος Χαρανίδης

%CE%B2.png)
Δημοσίευση σχολίου