Η Ελλάδα της «Σιωπής» και ο Σκοπιανός Σύλλογος του Ανόβερου – Μέχρι πότε θα παριστάνουμε τους Κοιμώμενους;

Ενώ στο Ανόβερο της Γερμανίας η σκοπιανή προπαγάνδα στήνει «πολιτιστικά προγεφυρώματα» χρησιμοποιώντας ανενόχλητη τον Ήλιο της Βεργίνας, το ελληνικό κράτος επιδίδεται για ακόμα μια φορά στο αγαπημένο του εθνικό σπορ: την απόλυτη αδράνεια.

Το ρεπορτάζ για τη δράση του συλλόγου «Ίλιντεν» δεν έπεσε από τον ουρανό. Δουλεύουν συστηματικά από το 1985. Και το ερώτημα που καίει κάθε σκεπτόμενο Έλληνα είναι απλό: Πού ήταν το επίσημο ελληνικό κράτος όλα αυτά τα χρόνια;

Η Διπλωματία του «Δεδομένου» Συμμάχου

Για δεκαετίες, η ελληνική εξωτερική πολιτική εγκλωβίστηκε στο δόγμα του «καλού παιδιού». Φοβόμαστε μην ταράξουμε τις ισορροπίες στο ΝΑΤΟ, μην κακοκαρδίσουμε τους Γερμανούς εταίρους, μην φανεί ότι «ενοχλούμε» τους γείτονες.

• Την ώρα που η Άγκυρα και τα Σκόπια επενδύουν εκατομμύρια στη διασπορά τους, εμείς κλείνουμε ελληνικά σχολεία στο εξωτερικό λόγω «περικοπών».

• Την ώρα που οι άλλοι «βαφτίζουν» γλώσσες και κλέβουν σύμβολα κάτω από τη μύτη μας, εμείς απαντάμε με χλιαρές ανακοινώσεις που κανείς δεν διαβάζει.

Πολιτιστική Άμυνα: Μια έννοια άγνωστη στην Αθήνα

Η άμυνα μιας χώρας δεν ξεκινά ούτε τελειώνει στις φρεγάτες και στα μαχητικά. Η πραγματική αποτροπή χτίζεται στα θρανία και στους συλλόγους της διασποράς. Αν αφήνεις τον άλλον να οικειοποιείται την ιστορία σου στο Ανόβερο, του δίνεις το δικαίωμα να σε αμφισβητήσει αύριο στο Αιγαίο. Το ελληνικό κράτος φαίνεται να έχει αποδεχθεί τον ρόλο του «αναλώσιμου» παρατηρητή, που απλώς καταγράφει τις ήττες του και τις βαφτίζει «διπλωματική επιτυχία».

Η Ώρα του Pellain: Τέλος στην Ανοχή

Όπως συζητήσαμε για την ανάγκη ο Ελληνικός Στρατός να μην θεωρείται δεδομένος από κανέναν ξένο σχεδιασμό, το ίδιο πρέπει να ισχύει και για την εθνική μας ταυτότητα.

1. Απαίτηση τώρα για την απαγόρευση χρήσης εθνικών μας συμβόλων (Ήλιος της Βεργίνας) από ξένους συλλόγους σε ευρωπαϊκό έδαφος.

2. Αντεπίθεση με ίδρυση πρότυπων κέντρων ελληνικών σπουδών παντού, αντί να αμυνόμαστε πίσω από σκονισμένα γραφεία προξενείων.

Συμπέρασμα

Το «σχολείο» του Ανόβερου είναι το σύμπτωμα μιας βαθιάς ασθένειας: της ελληνικής αδιαφορίας. Αν θέλουμε να μας σέβονται οι σύμμαχοι και να μας φοβούνται οι εχθροί, πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε οι «δεδομένοι» που πάντα υποχωρούν. Η Μακεδονία δεν είναι απλώς ένα όνομα σε μια συμφωνία· είναι η ψυχή μας, και η ψυχή δεν παραχωρείται σε «συλλόγους» και «λέσχες» αμφιβόλου προέλευσης.

Θεόδωρος Χαρανίδης

pellain.com