pellain

Αδελφή Νεκταρία: Η Ελληνίδα μοναχή στην Καλκούτα είναι μητέρα χιλιάδων



Μια Ελληνίδα ορθόδοξη καλόγρια στην Καλκούτα (πρώην Καλκούτα) της Ινδίας έχει γίνει σύμβολο της αιώνιας καταπολέμησης της φτώχειας, του αναλφαβητισμού, της εμπορίας παιδιών και της πορνείας στην πόλη.

Η αδελφή Νεκταριά Παραδιδήσις, από τους περισσότερους λογαριασμούς, το μόνο ελληνικό άτομο που έμεινε στην Καλκούτα, μέσω των σχολείων και των ορφανοτροφείων που έχτισε με τη βοήθεια δωρητών, έχει γίνει «μητέρα» για χιλιάδες παιδιά, προσφέροντάς τους την προοπτική μιας νέας και καλύτερης ζωής.

Εργάζεται στο Bakeswar στα νότια άκρα της πόλης, όπου είναι υπεύθυνη για δύο ορφανοτροφεία που ανήκουν στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία.

«Από το 1999, όταν ιδρύθηκε το πρώτο ορφανοτροφείο, εκατοντάδες… ορφανά, εγκαταλελειμμένα, άστεγα παιδιά βρήκαν ένα ζεστό σπίτι εδώ. Βρήκαν αγάπη και αγάπη. Αυτό χρειάζονται περισσότερο », είπε η αδελφή Νεκταρία στον Έλληνα Δημοσιογράφο  πρόσφατα.

Ελληνικό σχολείο στα Καλκούτα

Προερχόμενος από την Κόρινθο, η καλόγρια έφτασε για πρώτη φορά στην Καλκούτα το 1991 για να ιδρύσει μια Ορθόδοξη αποστολή στην ινδική πολιτεία της Δυτικής Βεγγάλης.

Ο μόνος Έλληνας στην Καλκούτα

«Η ζωή στην Καλκούτα είναι δύσκολη για κάθε ξένο. Αλλά όταν πηγαίνουμε σε οποιαδήποτε αποστολή, δεν πηγαίνουμε για διακοπές », δηλώνει.

Σύμφωνα με την ινδική απογραφή του 2011, η Καλκούτα έχει πληθυσμό 14,1 εκατομμυρίων, καθιστώντας την την τρίτη πολυπληθέστερη μητροπολιτική περιοχή στην Ινδία.

Η φτώχεια εξακολουθεί να είναι έντονη, λέει η αδελφή Νεκταρία. «Ένα εκατομμύριο ύπνος στο δρόμο, τα παιδιά ικετεύουν αντί να μελετούν, τα μικρά παιδιά αναγκάζονται σε σκληρή δουλειά που μόνο οι ενήλικες μπορούν να κάνουν».

Μέσα από αφοσίωση και σκληρή δουλειά, έχει ιδρύσει τα ορφανοτροφεία της καθώς και πέντε σχολεία, μερικά σε απομακρυσμένα χωριά της Δυτικής Βεγγάλης.

«Τα παιδιά, ειδικά τα κορίτσια, έχουν πολύ καλή εκπαίδευση και αρχίζουν να ονειρεύονται τη ζωή τους», σημειώνει η αδελφή Νεκταρία.

Λέει ότι τα κορίτσια είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στη μεγαλούπολη της Ινδίας. «Αναγκάζονται να παντρευτούν με μεγαλύτερους άντρες… Οι οικογένειές τους θέλουν να τους ξεφορτωθούν. Τους θεωρούν ως βάρος. Η καλύτερη εκπαίδευση δίνεται μόνο σε αγόρια ».

Παραδέχεται ότι είναι δύσκολο να αλλάξουμε τη νοοτροπία που κυριαρχείται από άντρες: «Η δουλειά μας είναι μια σταγόνα στον ωκεανό», παραδέχεται.

Αναφερόμενος στη Μητέρα Τερέζα, τώρα γνωστή ως Αγία Τερέζα της Καλκούτα, λέει: «Όλοι δεν μπορούν να κάνουν υπέροχα έργα, αλλά όλοι μπορούν να κάνουν μικρά πράγματα με μεγάλη αγάπη»

Κάθε πρωί, τα άστεγα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο και τα ορφανοτροφεία, όπου λαμβάνουν γάλα και μπισκότα για πρωινό. «Για μερικούς», λέει η καλόγρια, «αυτό είναι το μόνο γεύμα της ημέρας».

Οι ανάγκες της συνεχώς διευρυνόμενης αποστολής της είναι τεράστιες. Ένα νέο κτίριο σχεδιάζεται για να φιλοξενήσει περισσότερα παιδιά και να παρέχει φροντίδα και βασική εκπαίδευση για τα άπορα παιδιά. Απαιτείται επειγόντως οικονομική βοήθεια, λέει η αδελφή Νεκταρία.

«Ο Θεός έφερε μια αδύναμη γυναίκα εδώ στην Ινδία για να αναλάβει αυτό το τεράστιο έργο γιατί μέσα από την αδυναμία μας, αποκαλύπτεται η δύναμη του Θεού», εξηγεί.

Έλληνες στην Καλκούτα

Όσο δύσκολο και αν είναι να φανταστεί κανείς σήμερα, η Καλκούτα είχε μια ζωντανή ελληνική κοινότητα στο παρελθόν. «Από τον 17ο αιώνα, η Καλκούτα φιλοξενεί μια ελληνική κοινότητα», λέει η αδελφή Νεκταρία.

Ένα ελληνικό νεκροταφείο με περισσότερους από 200 τάφους υπάρχει ακόμη σήμερα. Οι περισσότερες ταφόπετρες έχουν επιγραφές στα ελληνικά. Κάποιος διαβάζει: «Στη μνήμη του Μαυρόντι Αθανάσ Μίτσου που πέθανε στις 9 Δεκεμβρίου 1855.»

Ο παλαιότερος τάφος είναι εκείνος του Alexander Argeery, ο οποίος πέθανε στις 5 Αυγούστου 1777. Ο Argeery ήταν ο ιδρυτής της πρώτης Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Καλκούτα.

Μια άλλη ιστορική Ορθόδοξη Εκκλησία, η «Μεταμόρφωση του Σωτήρα», χτίστηκε στην περιοχή Kalighat. Ωστόσο, με τη σταδιακή έξοδο του ελληνικού πληθυσμού από την πόλη, η εκκλησία έγινε μη λειτουργική και τελικά έκλεισε το 1972.

Ελληνικά στην Καλκούτα

Το 1991, η όμορφη εκκλησία με δωρικές στήλες άνοιξε ξανά με πρωτοβουλία της ελληνικής πρεσβείας. Η αδελφή Νεκταρία, η οποία εκείνη την εποχή τοποθετήθηκε στη Νότια Κορέα, κλήθηκε να έρθει και να φροντίσει την εκκλησία. Ο πατέρας Ιγνάτιος, ιερέας υπεύθυνος για την εκκλησία της Μεταμόρφωσης, ίδρυσε επίσης ένα φιλανθρωπικό ταμείο που ονομάζεται «Η Φιλανθρωπική Εταιρεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας».

Δυστυχώς, μέχρι τώρα, η Καλκούτα έχει αδειάσει για όλους τους σκοπούς και τους σκοπούς του ελληνικού πληθυσμού της. Ωστόσο, στην εκκλησία συχνάζουν τοπικοί Χριστιανοί και οι Κυριακές γιορτές πραγματοποιούνται τακτικά στη Βεγγαλική γλώσσα.

«Πολλοί Ινδουιστές έρχονται επίσης να προσεύχονται Μερικές φορές βλέπω μοναχούς του Κρίσνα, που έρχονται, κάθονται, προσεύχονται και φεύγουν σιωπηλά », λέει η αδελφή Νεκταρία.

Παρακολουθήστε το ντοκιμαντέρ Ekota, σε παραγωγή HG Productions, σε σκηνοθεσία Michael Grant και Stephanie Grant και παραγωγή της Anna Yallourakis για το έργο της αδελφής Nectaria.

Μπορείτε να στείλετε χρήματα στο σχολείο και το ορφανοτροφείο μέσω του συνδέσμου δωρεάς στον ιστότοπο των παραγωγών ταινιών ή στον επίσημο ιστότοπο της Φιλανθρωπικής Εταιρείας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ινδία.

πηγη: greekreporter.com

Post a Comment

أحدث أقدم