pellain

«Ασυμβίβαστο μετά το 2027»: Όταν το αυτονόητο γίνεται προεκλογική εξαγγελία


Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «εισηγείται ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή μετά τις εκλογές του 2027» δεν αποτελεί μεταρρύθμιση. Αποτελεί ομολογία.

Ομολογία ότι το σημερινό σύστημα λειτουργεί προβληματικά.
Ομολογία ότι η διάκριση των εξουσιών, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα, δεν εφαρμόζεται.

Και το κυριότερο:
 Ομολογία ότι ενώ το πρόβλημα αναγνωρίζεται, δεν υπάρχει καμία πρόθεση να διορθωθεί τώρα.

«Ασυμβίβαστο το 2027; Το Σύνταγμα έχει ήδη καταργηθεί στην πράξη»

Το Σύνταγμα δεν είναι πρόταση – είναι υποχρέωση

Η διάκριση των εξουσιών δεν είναι κάτι που «θα εφαρμοστεί» το 2027.

Υπάρχει ήδη.

Το Σύνταγμα προβλέπει σαφώς:

  • ανεξαρτησία της νομοθετικής εξουσίας
  • έλεγχο της εκτελεστικής από τη Βουλή
  • και πλήρη ανεξαρτησία της δικαιοσύνης

Στην πράξη όμως τι συμβαίνει;

  • οι υπουργοί είναι ταυτόχρονα βουλευτές
  • η κοινοβουλευτική πλειοψηφία λειτουργεί ως μηχανισμός επικύρωσης
  • και η δικαιοσύνη επηρεάζεται μέσα από διορισμούς και παρεμβάσεις

Το Σύνταγμα υπάρχει.
Αυτό που απουσιάζει είναι η εφαρμογή του.

Διαχρονική ευθύνη – όχι μόνο της σημερινής κυβέρνησης

Το πρόβλημα δεν ξεκίνησε σήμερα.

Όλες οι κυβερνήσεις, διαχρονικά, μετέτρεψαν το Σύνταγμα σε «κουρελόχαρτο» όταν τους εξυπηρετούσε:

  • κομματικοί διορισμοί
  • έλεγχος θεσμών
  • σύγχυση ρόλων μεταξύ εξουσιών

Η σημερινή κυβέρνηση, όμως, έχει την πλήρη ευθύνη του παρόντος.

Και στο παρόν, επιλέγει να συνεχίσει το ίδιο μοντέλο.

Το μεγάλο ερώτημα: γιατί όχι τώρα;

Αν το ασυμβίβαστο είναι σωστό, τότε:

 γιατί δεν εφαρμόζεται άμεσα;
 τι εμποδίζει την κυβέρνηση σήμερα;
 ποιο συμφέρον εξυπηρετεί η διατήρηση του υπάρχοντος καθεστώτος;

Η απάντηση είναι προφανής:

Η συγκέντρωση εξουσίας.

Όσο ο υπουργός είναι και βουλευτής, η κυβέρνηση ελέγχει άμεσα τη Βουλή.
Και όσο η Βουλή δεν ελέγχει ουσιαστικά την κυβέρνηση, η δημοκρατία λειτουργεί ελλιπώς.

Παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη: το μεγάλο ταμπού

Καμία συζήτηση για θεσμική αναβάθμιση δεν μπορεί να είναι σοβαρή όταν:

  • η ηγεσία της Δικαιοσύνης διορίζεται από την εκτελεστική εξουσία
  • οι κρίσιμες αποφάσεις επηρεάζονται πολιτικά
  • και η ανεξαρτησία παραμένει ζητούμενο

Δεν μπορεί να υπάρχει πραγματική δημοκρατία χωρίς πραγματικά ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.

Και δεν μπορεί να υπάρχει ανεξαρτησία όταν οι μηχανισμοί επιλογής είναι κομματικοί.

Δημοκρατία ή σύστημα ελεγχόμενης εξουσίας;

Όταν:

  • η κυβέρνηση ελέγχει τη Βουλή
  • η Δικαιοσύνη δεν είναι πλήρως ανεξάρτητη
  • και οι μεταρρυθμίσεις μετατίθενται διαρκώς στο μέλλον

τότε η δημοκρατία περιορίζεται σε μια διαδικασία εκλογών κάθε τέσσερα χρόνια.

Αυτό δεν είναι πλήρης δημοκρατία.
 Είναι ένα σύστημα ελεγχόμενης εξουσίας με περιοδική ανανέωση.

Η εξαγγελία για το 2027 δεν είναι λύση.

Είναι καθυστέρηση.
Είναι υπεκφυγή.
Είναι πολιτική διαχείριση ενός προβλήματος που ήδη υπάρχει.

Το Σύνταγμα δεν χρειάζεται εξαγγελίες.
Χρειάζεται εφαρμογή.

Και όσο αυτή δεν υπάρχει,
καμία δήλωση — όσο «θεσμική» κι αν ακούγεται — δεν μπορεί να πείσει.


newsroom

pellain.com

Post a Comment

أحدث أقدم