Ένα περιστατικό που σημειώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2016 στη Μυτιλήνη επανέρχεται στο προσκήνιο, υπενθυμίζοντας πόσο εύκολα ακόμη και μια καθιερωμένη στρατιωτική τελετή μπορεί να μετατραπεί σε πεδίο έντασης και αντιπαράθεσης.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2016, στην πλατεία Σαπφούς της Μυτιλήνης, σημειώθηκαν επεισόδια κατά την καθιερωμένη υποστολή της ελληνικής σημαίας από στρατιωτικό άγημα, μπροστά στο παλιό Λιμεναρχείο.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, στο σημείο συγκεντρώθηκαν πολίτες, ομάδες αντεξουσιαστών και μετανάστες, ενώ η παρουσία ατόμων από τον ακροδεξιό χώρο συνέβαλε στην όξυνση της αντιπαράθεσης.
Η Αστυνομία χρειάστηκε να παρέμβει, δημιουργώντας ζώνες ασφαλείας μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων ομάδων, προκειμένου να αποτραπούν σοβαρότερα επεισόδια.
Μια τελετή που είχε ήδη ματαιωθεί
Το περιστατικό δεν ήταν μεμονωμένο.
Μία εβδομάδα νωρίτερα, η καθιερωμένη υποστολή της σημαίας δεν είχε πραγματοποιηθεί, καθώς στον ίδιο χώρο βρισκόταν σε εξέλιξη συγκέντρωση εκατοντάδων μεταναστών που διαμαρτύρονταν για τον πολύμηνο εγκλωβισμό τους στη Λέσβο.
Σύμφωνα με τις τότε πληροφορίες, η τελετή ματαιώθηκε για λόγους ασφαλείας, καθώς δεν μπορούσε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη παρουσία του στρατιωτικού αγήματος.
Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε αντιδράσεις και κινητοποίηση πολιτών, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν την επόμενη Κυριακή για να παρακολουθήσουν την υποστολή της σημαίας.
Τελικά, η τελετή πραγματοποιήθηκε με την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου, ενώ οι συγκεντρωμένοι πολίτες τραγούδησαν μαζί με τους στρατιώτες.
«Πρόβες κάνουν κάποιοι και δοκιμάζουν τα όριά μας;»
Το ερώτημα που γεννά το περιστατικό είναι απλό, αλλά ουσιαστικό:
Πρόβες κάνουν κάποιοι και δοκιμάζουν τα όριά μας;
Μπορεί η πραγματοποίηση μιας καθιερωμένης τελετής της ελληνικής σημαίας να εξαρτάται από το εάν θα υπάρξουν αντιδράσεις ή συγκεντρώσεις στον ίδιο χώρο;
Η διαμαρτυρία αποτελεί κατοχυρωμένο δικαίωμα. Το ίδιο όμως ισχύει και για την υποχρέωση της Πολιτείας να διασφαλίζει την ομαλή πραγματοποίηση των επίσημων τελετών της.
Η ελληνική σημαία δεν είναι σύμβολο μιας παράταξης ή μιας κυβέρνησης. Είναι το εθνικό σύμβολο όλων των Ελλήνων και η παρουσία της στον δημόσιο χώρο δεν μπορεί να μετατρέπεται σε αντικείμενο αντιπαράθεσης ή πολιτικής εκμετάλλευσης.
Ανεξάρτητα από την προέλευση ή την ιδεολογική τοποθέτηση όσων συμμετέχουν σε τέτοια επεισόδια, η παρεμπόδιση μιας νόμιμης τελετής δεν μπορεί να αποτελεί αποδεκτό τρόπο έκφρασης διαμαρτυρίας.
Ο σεβασμός στα εθνικά σύμβολα δεν είναι διαπραγματεύσιμος
Τα γεγονότα της Μυτιλήνης αποτελούν υπενθύμιση της ανάγκης να προστατεύονται τόσο η δημόσια τάξη όσο και τα δικαιώματα των πολιτών.
Η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει ότι οι επίσημες τελετές πραγματοποιούνται χωρίς εκφοβισμό, απειλές ή βίαιες παρεμβάσεις.
Παράλληλα, δεν πρέπει να αποδίδονται συλλογικές ευθύνες σε ολόκληρες πληθυσμιακές ομάδες για πράξεις συγκεκριμένων προσώπων.
Η εθνική σημαία πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον σεβασμό που της αρμόζει. Και η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει ότι καμία τελετή της δεν θα ματαιώνεται εξαιτίας πιέσεων ή απειλών.
Δέκα χρόνια μετά, το περιστατικό παραμένει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των εντάσεων που μπορούν να δημιουργηθούν όταν η δημόσια διαμαρτυρία και η πραγματοποίηση μιας εθνικής τελετής έρχονται σε σύγκρουση.
Γιατί ο σεβασμός στην ελληνική σημαία δεν είναι ζήτημα πολιτικής σκοπιμότητας. Είναι ζήτημα θεσμικής συνέπειας και εθνικής αξιοπρέπειας.
NEWSROOM
إرسال تعليق