Δεκατρία χρόνια συμπληρώνονται από την εν ψυχρώ δολοφονία δύο νέων ανθρώπων στο Νέο Ηράκλειο. Παρά τις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν, κανένας δράστης δεν έχει οδηγηθεί ενώπιον της Δικαιοσύνης. Η παρατεταμένη εκκρεμότητα προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των διωκτικών και δικαστικών αρχών.
Την 1η Νοεμβρίου 2013, ο 27χρονος Γιώργος Φουντούλης και ο 22χρονος Μανώλης Καπελώνης δολοφονήθηκαν έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο Αττικής. Από την ίδια επίθεση τραυματίστηκε σοβαρά ο Αλέξανδρος Γέροντας.
Ήταν μια εν ψυχρώ δολοφονική ενέργεια που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία. Την ευθύνη ανέλαβε αργότερα η οργάνωση «Μαχόμενες Λαϊκές Επαναστατικές Δυνάμεις».
Σήμερα, δεκατρία ολόκληρα χρόνια αργότερα, οι φυσικοί αυτουργοί παραμένουν ασύλληπτοι και η υπόθεση ανεξιχνίαστη.
Δεκατρία χρόνια χωρίς απαντήσεις
Παρά τη σοβαρότητα της επίθεσης, τις αρχικές έρευνες της Αντιτρομοκρατικής και τα στοιχεία που εξετάστηκαν, δεν έχει ανακοινωθεί η ταυτοποίηση και σύλληψη των δολοφόνων.
Το γεγονός αυτό γεννά εύλογα ερωτήματα.
Σε ποιο στάδιο βρίσκεται σήμερα η δικογραφία; Παραμένει ενεργή η έρευνα; Έχουν αξιοποιηθεί όλα τα διαθέσιμα στοιχεία; Έχουν πραγματοποιηθεί νέες ανακριτικές πράξεις τα τελευταία χρόνια;
Η ελληνική κοινωνία δικαιούται επίσημες και συγκεκριμένες απαντήσεις.
Δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι δεν έγινε ποτέ έρευνα, καθώς η Αντιτρομοκρατική είχε επιληφθεί της υπόθεσης. Ωστόσο, η απουσία εξιχνίασης επί δεκατρία χρόνια καθιστά επιτακτική την ανάγκη να διευκρινιστεί εάν και με ποιον τρόπο συνεχίζεται η διερεύνηση.
Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να έχει πολιτικά κριτήρια
Ο Γιώργος Φουντούλης και ο Μανώλης Καπελώνης ήταν μέλη της Χρυσής Αυγής.
Η πολιτική τους ταυτότητα, όμως, δεν μπορεί να επηρεάζει ούτε την αξία της ανθρώπινης ζωής ούτε την υποχρέωση της Πολιτείας να αναζητήσει και να τιμωρήσει τους δολοφόνους τους.
Η δολοφονία παραμένει δολοφονία, ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις του θύματος.
Η Δημοκρατία και το κράτος δικαίου δοκιμάζονται ακριβώς όταν καλούνται να προστατεύσουν ισότιμα όλους τους πολίτες, ακόμη και εκείνους με τις ιδέες των οποίων η πλειονότητα της κοινωνίας διαφωνεί.
Η καταδίκη της πολιτικής βίας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.
Η Πολιτεία οφείλει να λογοδοτήσει
Το ζήτημα έχει απασχολήσει και τη Βουλή, με κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις που ζητούν ενημέρωση για την πορεία των ερευνών.
Ωστόσο, η δημόσια συζήτηση δεν αρκεί.
Χρειάζεται επίσημη ενημέρωση για την κατάσταση της υπόθεσης, επανεξέταση των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων όπου αυτό είναι δικονομικά εφικτό και αξιοποίηση κάθε σύγχρονης εγκληματολογικής δυνατότητας.
Εάν η έρευνα παραμένει ενεργή, πρέπει να καταστεί σαφές ότι δεν έχει εγκαταλειφθεί. Εάν υπάρχουν συγκεκριμένα εμπόδια στη διαλεύκανση, οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να ενημερώσουν στον βαθμό που επιτρέπεται από το απόρρητο της διαδικασίας.
Δεκατρία χρόνια χωρίς συλλήψεις είναι ένα αποτέλεσμα που δεν μπορεί να αφήνει κανέναν ικανοποιημένο.
Δεν υπάρχουν δολοφονίες που αξίζουν λιγότερη διερεύνηση
Η επέτειος της δολοφονίας των δύο νέων δεν πρέπει να αποτελεί μόνο ημέρα μνήμης.
Πρέπει να αποτελεί και αφορμή για να επανέλθει με επιμονή το αίτημα της διαλεύκανσης.
Οι οικογένειές τους έχουν δικαίωμα στην αλήθεια. Η κοινωνία έχει δικαίωμα να γνωρίζει ότι οι θεσμοί δεν εγκαταλείπουν μια υπόθεση επειδή πέρασαν πολλά χρόνια ή επειδή τα θύματα ανήκαν σε έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο.
Η ελληνική Δικαιοσύνη και οι αρμόδιες διωκτικές αρχές οφείλουν να αποδείξουν ότι η υπόθεση Φουντούλη και Καπελώνη δεν έχει ξεχαστεί.
Γιατί η ατιμωρησία των δραστών μιας διπλής δολοφονίας δεν αποτελεί μόνο μια ανοιχτή πληγή για τις οικογένειες των θυμάτων.
Αποτελεί και μια διαρκή δοκιμασία για την αξιοπιστία του κράτους δικαίου.
Δεκατρία χρόνια είναι ήδη πάρα πολλά. Η απαίτηση παραμένει μία: Να βρεθούν οι δολοφόνοι και να αποδοθεί επιτέλους Δικαιοσύνη.
newsroom
إرسال تعليق